Oι μεγαλύτερες πρωτεύουσες του κόσμου αντιμετωπίζουν πια 25% περισσότερες εξαιρετικά ζεστές ημέρες κάθε χρόνο σε σχέση με τη δεκαετία του 1990, σύμφωνα με πρόσφατη ανάλυση, κάτι που απαιτεί επείγουσα δράση προκειμένου να προστατευτούν από τις υψηλές θερμοκρασίες και τις διαμορφούμενες επικίνδυνες συνθήκες εκατομμύρια άνθρωποι.
Από την Ουάσινγκτον και τη Μαδρίτη μέχρι το Τόκιο και το Πεκίνο, η ανάλυση δείχνει μια αξιοσημείωτη αύξηση των ζεστών ημερών καθώς η κλιματική κρίση εντείνεται.
Η αξιολόγηση του Διεθνούς Ινστιτούτου Περιβάλλοντος και Ανάπτυξης (IIED) διαπίστωσε ότι ο αριθμός των ημερών με πάνω από 35°C σε 43 από τις πιο πυκνοκατοικημένες πρωτεύουσες του κόσμου αυξήθηκε από έναν μέσο όρο 1.062 ετησίως από το 1994-2003 σε 1.335 από το 2015-2024.
Η αύξηση παρατηρήθηκε σε όλο τον κόσμο, με τον μέσο αριθμό ημερών με πάνω από 35°C να διπλασιάζεται στη Ρώμη και στο Πεκίνο και να τριπλασιάζεται στη Μανίλα. Στη Μαδρίτη, υπάρχουν πλέον κατά μέσο όρο 47 ημέρες τον χρόνο με πάνω από 35°C, σε σύγκριση με 25 πριν.
Στο Λονδίνο, το οποίο έχει σχετικά δροσερό κλίμα, ο αριθμός των ημερών με θερμοκρασίες πάνω από 30°C διπλασιάστηκε.
Η υπερθέρμανση του πλανήτη, που προκαλείται από την καύση ορυκτών καυσίμων, καθιστά κάθε κύμα καύσωνα πιο έντονο και πιο πιθανό, όπως έχουν επανειλημμένα προειδοποιήσει οι επιστήμονες. Η ακραία ζέστη είναι πιθανό να έχει προκαλέσει τον πρόωρο θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, με τους ηλικιωμένους και τους φτωχούς στις ταχέως αναπτυσσόμενες πόλεις να έχουν πληγεί περισσότερο.
«Οι παγκόσμιες θερμοκρασίες αυξάνονται ταχύτερα από ό,τι πιθανώς ανέμεναν οι κυβερνήσεις και σίγουρα ταχύτερα από ό,τι φαίνεται να αντιδρούν» δήλωσε η Άννα Βαλνίκι, ερευνήτρια του IIED, προσθέτοντας: «Η μη προσαρμογή θα καταδικάσει εκατομμύρια κατοίκους των πόλεων σε ολοένα και πιο άβολες, ακόμη και επικίνδυνες συνθήκες λόγω του φαινομένου της αστικής θερμικής νησίδας». «Οι φτωχότεροι άνθρωποι πιθανότατα θα υποφέρουν περισσότερο, είτε βρίσκονται στο Λονδίνο, στη Λουάντα είτε τη Λίμα, αλλά οι επιπτώσεις θα είναι σημαντικά χειρότερες σε κοινότητες χαμηλού εισοδήματος ή μη σχεδιασμένες στον παγκόσμιο Νότο λόγω των κατοικιών χαμηλότερης ποιότητας» είπε ακόμη, σημειώνοντας ότι το ένα τρίτο των κατοίκων των πόλεων στον κόσμο ζουν σε παραγκουπόλεις ή άτυπους οικισμούς. «Η κλιματική αλλαγή είναι η νέα πραγματικότητα. Οι κυβερνήσεις δεν μπορούν πλέον να κρύβουν τα κεφάλια τους στην άμμο» κατέληξε.
Οι εκπομπές ορυκτών καυσίμων που προκαλούν την κλιματική κρίση εξακολουθούν να αυξάνονται, παρότι πρέπει να μειωθούν κατά 45% έως το 2030 για να υπάρξει πιθανότητα να διατηρηθεί η παγκόσμια θερμοκρασία κάτω από τον στόχο της Συμφωνίας του Παρισιού, που είναι 1,5°C πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα. Ως αποτέλεσμα, καταγράφηκαν καύσωνες σε όλο τον κόσμο το 2024, από τις ΗΠΑ και τον Καναδά έως την Αίγυπτο, την Κίνα και την Ιαπωνία.
Η τελευταία έφτασε το ρεκόρ θερμοκρασίας όλων των εποχών, τους 41,2°C, τον Ιούλιο, με περισσότερους από 10.000 ανθρώπους να μεταφέρονται στο νοσοκομείο. Στην Ευρώπη, τουλάχιστον 16.500 θάνατοι από θερμότητα ήταν αποτέλεσμα της κλιματικής κρίσης μεταξύ Ιουνίου και Αυγούστου.
Η κλιματική αλλαγή πλήττει τις μεγαλύτερες πόλεις του κόσμου προκαλώντας θανατηφόρες εναλλαγές μεταξύ ακραίων υγρών και ξηρών καιρικών φαινομένων. Η νέα ανάλυση συγκέντρωσε δεδομένα θερμοκρασίας για τις 40 πιο πυκνοκατοικημένες πρωτεύουσες και τρεις ακόμη πόλεις με υψηλή πολιτική σημασία φέτος.
Η σύνοδος κορυφής του ΟΗΕ για το κλίμα, COP30, θα διεξαχθεί στη Βραζιλία τον Νοέμβριο και η πρωτεύουσά της, η Μπραζίλια, είχε συνολικά μόνο τρεις ημέρες με θερμοκρασία άνω των 35°C μεταξύ 1994 και 2003, σε σύγκριση με 40 μεταξύ 2015 και 2024.
Στη Νότια Αφρική, η οποία κατέχει την τρέχουσα προεδρία της G20, οι κάτοικοι της Πρετόρια έχουν πλέον κατά μέσο όρο 11 ημέρες τον χρόνο με θερμοκρασία άνω των 35°C, από μόνο τρεις το χρόνο τη δεκαετία του 1990.
Το Παγκόσμιο Κέντρο Προσαρμογής (GCA) άρχισε πρόσφατα μια εκστρατεία με τίτλο «Η ζέστη είναι ενεργοποιημένη», για να επιταχύνει την κλιμάκωση λύσεων που σώζουν ζωές και προστατεύουν τα μέσα διαβίωσης, από κέντρα ψύξης και σκιερούς χώρους ανάπαυσης έως έξυπνα προγράμματα εργασίας για το κλίμα και συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης.
Ο Μάκι Σαλ, πρόεδρος της GCA και πρώην πρόεδρος της Σενεγάλης, δήλωσε: «Η ακραία ζέστη δεν είναι ένας μακρινός κίνδυνος – είναι εδώ τώρα, απειλώντας τον λαό μας, τις οικονομίες μας και το μέλλον μας. Επενδύοντας σε πρακτικές, αποδεδειγμένες λύσεις, μπορούμε να προστατεύσουμε τους πολίτες μας».
Η Άννα Βαλνίκι πρόσθεσε: «Πολλοί από εμάς γνωρίζουμε πώς είναι να μένεις ξύπνιος τη νύχτα στάζοντας ιδρώτα κατά τη διάρκεια ενός καύσωνα. Αυτό δεν είναι ένα πρόβλημα από το οποίο μπορούμε απλώς να βγούμε με κλιματισμό. Οι πόλεις χρειάζονται άμεση χρηματοδότηση για να βελτιώσουν τη μόνωση και τον αερισμό των κτιρίων, να αναπτύξουν σχέδια θέρμανσης και να δημιουργήσουν σκιά όπου είναι δυνατόν».
Πηγή: in.gr
