Την αδυναμία εξασφάλισης ιχνών της τραγωδίας στα Τέμπη, μέσω του λεγόμενου «μπαζώματος», και τη βλάβη που αυτό προκάλεσε στις οικογένειες των θυμάτων επισημαίνει το βούλευμα του δικαστικού συμβουλίου, βάσει του οποίου ο πρώην υφυπουργός Χρήστος Τριαντόπουλος παραπέμπεται στο Ειδικό Δικαστήριο.
Στο σκεπτικό του βουλεύματος, που αριθμεί 203 σελίδες, οι δικαστές καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι οι παθόντες και οι οικογένειες των θυμάτων του πολύνεκρου δυστυχήματος, «αποστερήθηκαν κρίσιμο αποδεικτικό υλικό προς άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων τους ενώπιον των ποινικών και πολιτικών δικαστηρίων».
Σύμφωνα με το βούλευμα, η αποστέρηση του αποδεικτικού προκλήθηκε μέσω της επίστρωσης του εδάφους με χαλίκια και πίσσα, που επέφερε αλλοιώσεις στον τόπο του δυστυχήματος – εγκλήματος, ικανές και πρόσφορες να δυσχεράνουν τις έρευνες και τη συλλογή ουσιωδών αποδεικτικών στοιχείων από τις ανακριτικές Αρχές.
Το σκεπτικό του βουλεύματος
Α) Όλοι οι κατηγορούμενοι ενεργώντας με πρόθεση από κοινού και κατόπιν συναπόφασής τους κατά το χρονικό διάστημα από 2-3-2023 έως και 7-3-2023, ενώ ήσαν υπάλληλοι κατά την έννοια του νόμου και ειδικότερα, ο Χρήστος Τριαντόπουλος ως Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ, διορισθείς με το υπ’ αριθ. 56/2021 Προεδρικό Διάταγμα (ΦΕΚ Α’ 142/13.8.2021), ο Κωνσταντίνος Αγοραστός του Αναστασίου, ως Περιφερειάρχης Θεσσαλίας, ο Βασίλειος Παπαγεωργίου του ΓΠαναγιώτη, ως Γενικός Γραμματέας Πολιτικής Προστασίας, ο Αγάπιος Χαρακόπουλος του Παντελή, ως Διευθυντής της Διεύθυνσης Αστυνομίας Λάρισας και ο Ευάγγελος Φαλάρας του Αγγέλου, ως συντονιστής επιχειρήσεων των πυροσβεστικών δυνάμεων Στερεάς Ελλάδας και Θεσσαλίας, δηλαδή ως υπάλληλοι κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 13 περ. α’ του Ποινικού Κώδικα (ΠΚ) σε συνδ. με άρθρο 2 παρ. 3 του Ν. 3126/2003, καθ’ ύλην αρμόδιοι, ο Χρήστος Τριαντόπουλος, ως αρμόδιος Υφυπουργός του συντονισμού δράσεων των συναρμοδίων Υπουργείων και Φορέων, σε θέματα κρατικής αρωγής και αποκατάστασης του φυσικού και του ανθρωπογενούς 138/13.12.2021 απόφασης του Πρωθυπουργού (ΦΕΚ Β’ 5823/13.12.2021), περιβάλλοντος από φυσικές καταστροφές, δυνάμει της υπ’ αριθμ. επιληφθείς και των ανατεθέντων σ’ αυτόν από τον Πρωθυπουργό, μέσω του επικεφαλής του Πρωθυπουργικού Γραφείου Ιωάννη Μπρατάκου, καθηκόντων της παρακολούθησης και του συντονισμού δράσεων των συναρμοδίων φορέων στον τόπο του πολύνεκρου δυστυχήματος, κατόπιν ενεργοποίησης εν τοις πράγμασι της 4ης επικαιροποιημένης έκδοσης του Ειδικού Σχεδίου Διαχείρισης Ανθρωπίνων Απωλειών της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας (Γ.Γ.Π.Π.), ο Κωνσταντίνος Αγοραστός του Αναστασίου και Βασίλειος Παπαγεωργίου του Παναγιώτη, ως αρμόδιοι να συντονίζουν τις δράσεις στον τόπο του πολύνεκρου δυστυχήματος κατόπιν ενεργοποίησης εν τοις πράγμασι της 4ης επικαιροποιημένης έκδοσης του Ειδικού Σχεδίου Διαχείρισης Ανθρωπίνων Απωλειών της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας (Γ.Γ.Π.Π.), ο Αγάπιος Χαρακόπουλος του Παντελή ως αρμόδιος λήψης αστυνομικών μέτρων για τη διατήρηση της τάξης, την παροχή οποιασδήποτε βοήθειας, την επιτήρηση και προστασία ζωτικών εγκαταστάσεων, την κυκλοφοριακή ευταξία και γενικότερα την ενίσχυση του αισθήματος της ασφάλειας των πολιτών, αλλά και στο πλαίσιο υλοποίησης του εν λόγω Ειδικού Σχεδίου Διαχείρισης Ανθρωπίνων Απωλειών, ως υπεύθυνος για την προστασία της σκηνής του συμβάντος, ώστε να είναι εφικτή η προανακριτική και ανακριτική αξιοποίηση των κάθε λογής ευρημάτων, στοιχείων, ιχνών και πειστηρίων και τέλος, ο Ευάγγελος Φαλάρας του Αγγέλου, ως αποκλειστικά αρμόδιος μόνον για τον απεγκλωβισμό των επιβατών της αμαξοστοιχίας και τη συγκέντρωση και μεταφορά των σορών, έχοντας άπαντες οι ανωτέρω ως υπηρεσιακό καθήκον να εξασφαλίσουν τη διάθεση των μηχανημάτων και των φορτηγών οχημάτων που διέθεσε η Τεχνική Υπηρεσία της Περιφέρειας Θεσσαλίας αποκλειστικά και μόνο για τον καθαρισμό και την ομαλοποίηση του εδάφους του χώρου πέριξ του ατυχήματος, απαγορευομένης της διάθεσης αυτών για οποιονδήποτε άλλο σκοπό πλην του προαναφερθέντος υπηρεσιακού καθήκοντος, το οποίο άλλωστε απορρέει και από τη φύση της Υπηρεσίας τους στο μέτρο που τους δεσμεύει ως υπαλλήλους με συναφή υποχρέωση ενεργείας, εντός των προδιαγεγραμμένων ορίων, ή παραλείψεως, όταν απαγορεύεται πάσα περαιτέρω ενέργεια, η υλοποίηση της οποίας αντιστρατεύεται τα σαφώς προσδιορισμένα καθήκοντα και δεσμευόμενοι παράλληλα και από τη διάταξη του άρθρου 251 ΚΠοινΔ, στην οποία σκιαγραφείται το έργο του ανακριτή και των ανακριτικών υπαλλήλων ως αποκλειστικά αρμοδίων να ενεργούν τις αναγκαίες ανακριτικές πράξεις για τη συλλογή και διατήρηση των αποδείξεων, εντούτοις, ενεργώντας στο πλαίσιο κοινής τους δράσης και κατόπιν συναπόφασής τους, κατά παράβαση των υπηρεσιακών τους καθηκόντων, βάσει των προεκτεθέντων, και χωρίς να ζητήσουν τη συναίνεση των αρμοδίων κατ’ άρθρο 251 ΚΠοινΔ δικαστικών αρχών, ο μεν Ευάγγελος Φαλάρας του Αγγέλου, ως συντονιστής επιχειρήσεων των πυροσβεστικών δυνάμεων, έδωσε εντολή, στον Αθανάσιο Πανδρεμμένο, διαχειριστή της ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία «ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΝΔΡΕΜΜΕΝΟΣ & ΣΙΑ Ο.Ε.», που είχε προσέλθει στον τόπο του δυστυχήματος με ειδικά μηχανήματα και φορτηγά του με ισάριθμους οδηγούς, κληθείς να συνδράμει σχετικά το έργο της πυροσβεστικής υπηρεσίας στον τόπο του δυστυχήματος, να απομακρύνει από τον τόπο του δυστυχήματος εγκλήματος τουλάχιστον 300 κυβικά χώματος και αδρανών υλικών καθώς και συντρίμμια των συγκρουσθεισών αμαξοστοιχιών, οι δε λοιποί παραπεμπόμενοι συγκατηγορούμενοί του, δεν προέβησαν σε καμία ενέργεια, προκειμένου να αποτρέψουν την ενέργεια αυτή, μολονότι είχαν ιδιαίτερη νομική υποχρέωση προς τούτο, κατά τα ανωτέρω, παρεμβαίνοντας με τον τρόπο αυτό αυθαίρετα και αλλοιώνοντας τον τόπο του δυστυχήματος – εγκλήματος και τον πέριξ αυτού χώρο. Είχαν δε ως σκοπό, δυσχεραίνοντας τις έρευνες για τη συλλογή αποδεικτικών στοιχείων, να επέμβουν αθέμιτα στην εν εξελίξει ανακριτική διαδικασία, από την οποία προέκυπταν ποινικές ευθύνες για συγκεκριμένα πρόσωπα με αφορμή βιοτικό συμβάν του προαναφερθέντος σιδηροδρομικού δυστυχήματος – εγκλήματος, προς τον σκοπό, αφενός μεν βλάβης του κράτους και δη της λειτουργίας της δικαιοσύνης, αφετέρου δε προσπορισμού παράνομου ηθικού οφέλους στους υπαίτιους των διερευνώμενων αδικημάτων, που συνίσταται στη μη έγκαιρη και ουσιαστική αξιοποίηση του υπάρχοντος αποδεικτικού υλικού και των ευρημάτων, πειστηρίων, ιχνών και στοιχείων που υπήρχαν στον τόπο τέλεσης του εγκλήματος, δοθέντος μάλιστα ότι βρισκόταν σε εξέλιξη η διεξαγωγή των αναγκαίων ερευνών, η αναζήτηση ευρημάτων, πειστηρίων, ιχνών και στοιχείων, καθώς και η συλλογή και διατήρηση των αποδείξεων, ενώ ακόμη δεν είχαν εντοπιστεί όλες οι σοροί των θυμάτων, ανάμεσα στα οποία (θύματα) υπήρχαν και αγνοούμενοι και εν τέλει παρέμεινε αγνοούμενη η επιβάτιδα Εριέττα Μόλχο. Η εκδηλωθείσα δε συμπεριφορά τους ήταν αντικειμενικά πρόσφορη να προκαλέσει βλάβη στη λειτουργία της δικαιοσύνης και να περιποιήσει το πιο πάνω όφελος, αφού σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε από αυτούς με τέτοιο τρόπο, δια της απομάκρυνσης αυθαίρετα από το σημείο συντριμμιών των συγκρουσθεισών αμαξοστοιχιών και σωρών αδρανών υλικών που περιείχαν πειστήρια (προσωπικά αντικείμενα των επιβατών και συντρίμμια υπολείμματα των αμαξοστοιχιών και των συστημάτων τους), αλλά και εκμεταλλεύσιμο βιολογικό υλικό, που ήταν εξαιρετικά χρήσιμο για την ταυτοποίηση κάποιων εκ των θυμάτων του πολύνεκρου σιδηροδρομικού δυστυχήματος, ώστε επέφερε πράγματι αλλοιώσεις στον τόπο του δυστυχήματος – εγκλήματος, ικανές και πρόσφορες να δυσχεράνουν τις έρευνες και τη συλλογή ουσιωδών αποδεικτικών στοιχείων από τις ανακριτικές αρχές, καθώς και τη ματαίωση της εξασφάλισης των ιχνών του εγκλήματος. Γιαράλληλα, με τις παραπάνω ενέργειές τους και παραλείψεις, προκλήθηκε ΙΚΕ βλάβη στους παθόντες και στις οικογένειες των θυμάτων του πολύνεκρου σιδηροδρομικού δυστυχήματος, καθώς αποστερήθηκαν κρίσιμο αποδεικτικό υλικό προς άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων τους ενώπιον των ποινικών και πολιτικών δικαστηρίων, αλλά και εκμεταλλεύσιμο βιολογικό υλικό, που ήταν εξαιρετικά χρήσιμο για την ταυτοποίηση κάποιων εκ των θυμάτων του δυστυχήματος και
Β) Οι 1) Χρήστος Τριαντόπουλος του Γεωργίου και 2) Κωνσταντίνος Αγοραστός του Αναστασίου, ενεργώντας με πρόθεση από κοινού και κατόπιν συναπόφασής τους, κατά το χρονικό διάστημα από τις 4-3-2023 έως και τις 8- 3-2023, αφού πρώτα πραγματοποιήθηκαν εργασίες διαμόρφωσης του χώρου επιχειρησιακής δράσης και συγκεκριμένα καθαρίστηκε ο χώρος πέριξ του- δυστυχήματος από χόρτα, θάμνους, λάσπες και διαμορφώθηκε σταθεροποιήθηκε το έδαφος, κάτω από το οποίο υπήρχε αγωγός φυσικού αερίου, ενέργεια που είχε ως αποτέλεσμα την επιχείρηση – επέμβαση των γερανών σε ασφαλές πεδίο και συνεπώς, κατά τον πιο πάνω χρόνο, είχε εκπληρωθεί ο σκοπός, για τον οποίο ζητήθηκε η συνδρομή της Περιφέρειας Θεσσαλίας δια της διάθεσης σκαπτικών μηχανημάτων, κατά τα ανωτέρω, παρόλο που είχαν ήδη επιληφθεί οι δικαστικές αρχές στο πλαίσιο διερεύνησης των αιτιών της σύγκρουσης των ανωτέρω αμαξοστοιχιών και του εντοπισμού των υπαιτίων (…) ενεργώντας στο πλαίσιο κοινής τους δράσης και κατόπιν συναπόφασής τους, κατά παράβαση των υπηρεσιακών καθηκόντων βάσει των προεκτεθέντων και χωρίς να ζητήσουν τη συναίνεση – έγκριση των αρμοδίων δικαστικών αρχών, ο μεν Κωνσταντίνος Αγοραστός του Αναστασίου, έδωσε εντολή στον διαχειριστή της ως άνω επιχείρησης να προβεί, α) σε επίστρωση του δρόμου στον τόττο του ατυχήματος με χαλίκια – υλικά 3Α και Ε4 και β) σε επίστρωση τμήματος εδάφους στον τόπο του ατυχήματος με τριμμένη πίσσα, ο δε Χρήστος Τριαντόπουλος δεν προέβη σε καμία ενέργεια, προκειμένου να αποτρέψει την ενέργεια αυτή, μολονότι είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση προς τούτο, κατά τα ανωτέρω, παρεμβαίνοντας με τον τρόπο αυτό αυθαίρετα και αλλοιώνοντας τον τόπο του δυστυχήματος – εγκλήματος και τον πέριξ αυτού χώρο. Είχαν δε ως σκοπό, δυσχεραίνοντας τις έρευνες για τη συλλογή αποδεικτικών στοιχείων, να επέμβουν αθέμιτα στην εν εξελίξει ανακριτική διαδικασία, από την οποία προέκυπταν ποινικές ευθύνες για συγκεκριμένα πρόσωπα με αφορμή το εν λόγω σιδηροδρομικό δυστύχημα – βιοτικό συμβάν, προς το σκοπό, αφενός μεν βλάβης του κράτους και δη της λειτουργίας της δικαιοσύνης, αφετέρου δε προσπορισμού παράνομου ηθικού οφέλους στους υπαίτιους των διερευνώμενων αδικημάτων, που και πάλι συνίστανται στη μη έγκαιρη και ουσιαστική αξιοποίηση του υπάρχοντος αποδεικτικού υλικού και των ευρημάτων που υπήρχαν στον τόπο τέλεσης του δυστυχήματος εγκλήματος, δοθέντος μάλιστα ότι βρισκόταν σε εξέλιξη η διεξαγωγή των αναγκαίων ερευνών, η αναζήτηση ευρημάτων, πειστηρίων, ιχνών και στοιχείων, καθώς και η συλλογή και διατήρηση των αποδείξεων, ενώ ακόμη δεν είχαν εντοπιστεί όλες οι σοροί των θυμάτων, ανάμεσα στα οποία υπήρχαν και αγνοούμενοι. Η εκδηλωθείσα δε συμπεριφορά τους ήταν αντικειμενικά πρόσφορη να προκαλέσει βλάβη στη λειτουργία της δικαιοσύνης και να περιποιήσει το πιο πάνω όφελος, αφού σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε από αυτούς με τέτοιο τρόπο (δια της επίστρωσης του εδάφους με χαλίκια και πίσσα), που επέφερε αλλοιώσεις στον τόπο του δυστυχήματος – εγκλήματος, ικανές και πρόσφορες να δυσχεράνουν τις έρευνες και τη συλλογή ουσιωδών αποδεικτικών στοιχείων από τις ανακριτικές αρχές, καθώς και να προκαλέσουν τη ματαίωση της εξασφάλισης των ιχνών του εγκλήματος, προκαλώντας παράλληλα βλάβη στους παθόντες και στις οικογένειες των θυμάτων του πολύνεκρου σιδηροδρομικού δυστυχήματος, καθώς αποστερήθηκαν κρίσιμο αποδεικτικό υλικό προς άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων τους ενώπιον των ποινικών και πολιτικών δικαστηρίων.
Επίσης το Δικαστικό Συμβούλιο απέρριψε, μεταξύ άλλων, το αίτημα του Χρήστου Τριαντόπουλου περί διενέργειας περαιτέρω κύριας ανάκρισης, προκειμένου να κληθεί εκ νέου για ένορκη κατάθεση ο μάρτυρας και πολιτικός του προϊστάμενος Ιωάννης Μπρατάκος και διέταξε τον χωρισμό της δικογραφίας κατά των υπολοίπων 4 κατηγορουμένων και τη διαβίβαση της στον εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Λάρισας για τις περαιτέρω ενέργειες, για τις πράξεις της παράβασης καθήκοντος, τις οποίες κατηγορούνται, ότι τέλεσαν στη Λάρισα και τα Τέμπη.
