Την ανάγκη για «μια πιο σύνθετη και πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής, απαλλαγμένη από τις άκαμπτες διαχωριστικές γραμμές του παρελθόντος» υπογράμμισε ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, μιλώντας στο πρόγραμμα Executive Master in Business Administration του Πανεπιστημίου Tsinghua με θέμα «20 χρόνια Στρατηγικής Συνεργασίας Ελλάδας-Κίνας και η εμπειρία της COSCO».
Όπως σημείωσε ο κ. Καραμανλής, η Ελλάδα είναι αναμφίβολα ευθυγραμμισμένη με τη Δύση, συνεχίζοντας: «Ωστόσο η ίδια η Δύση διέρχεται μια φάση μετασχηματισμού ή ακόμη και διχασμού. Παράλληλα, Ελλάδα και Κίνα μοιράζονται κοινές ανησυχίες αλλά και κοινά συμφέροντα… Είναι πεποίθησή μου ότι ο σημερινός κόσμος έχει ανάγκη από λιγότερες διαχωριστικές γραμμές και περισσότερη κατανόηση και συνεργασία… Επομένως, εκ των υστέρων, η στρατηγική σχέση που εγκαινιάσαμε με την Κίνα πριν από 20 χρόνια υπήρξε πρωτοποριακή και απέφερε πράγματι αμοιβαία οφέλη και για τις δύο πλευρές. Εναπόκειται σε εμάς να ενισχύσουμε τη δυναμική που δημιουργήθηκε και να αξιοποιήσουμε τις πολλές ακόμη ευκαιρίες συνεργασίας με την Κίνα που πιστεύω ότι διανοίγονται στο μέλλον».
Με αφορμή τον πόλεμο στην Ουκρανία, ο πρώην πρωθυπουργός εγκάλεσε τη Δύση για το ότι χρησιμοποιεί δύο μέτρα και δύο σταθμά, σημειώνοντας: «Υπονομεύει σοβαρά την αξιοπιστία όσων δηλώνουν υπέρμαχοι αξιών και αρχών, ενισχύοντας την υποψία ότι η στήριξη προς την Ουκρανία δεν υπαγορεύεται από αρχές, αλλά από γεωπολιτικές σκοπιμότητες». «Ενώ η Τουρκία προβάλλει αναθεωρητικές αξιώσεις έναντι της Ελλάδας, εξαπολύει διαρκώς απειλές πολέμου, καταφεύγει συχνά στη βία για την προώθηση των φιλοδοξιών της και κατέχει παράνομα τμήμα της Κύπρου, εντούτοις η Άγκυρα εξακολουθεί να θεωρείται πολύτιμος εταίρος και σύμμαχος από τα περισσότερα άλλα δυτικά κράτη… Και ενώ η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία καταδικάζεται, επιβάλλονται κυρώσεις και η αμυνόμενη πλευρά λαμβάνει κάθε μορφή στήριξης, τα παράλληλα δεινά της Κύπρου παραμένουν χωρίς αντιμετώπιση. Αυτή η ασυνέπεια υπονομεύει την πολιτική, νομική και ηθική υπεροχή του δυτικού αφηγήματος».
«Πολύ πιο ασταθές το διεθνές τοπίο»
Ο Κώστας Καραμανλής αναφέρθηκε στο διεθνές τοπίο που είναι σήμερα πολύ πιο ασταθές από οποιαδήποτε άλλη φάση μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, συμπληρώνοντας: «Ζούμε πλέον σε έναν πολυπολικό κόσμο που γίνεται ολοένα και πιο απρόβλεπτος, ασταθής και αβέβαιος. Σε αυτό το πλαίσιο, το διεθνές σύστημα επιστρέφει σε ένα realpolitik σύστημα σφαιρών επιρροής και ισχύος ως μέσο επίλυσης διεθνών διαφορών, δείχνοντας αυξανόμενη περιφρόνηση για το κράτος δικαίου και τις διεθνείς συνθήκες και οργανισμούς… Οι ΗΠΑ προσπαθούν να διατηρήσουν την πρωτοκαθεδρία τους, βασιζόμενες στη συντριπτική στρατιωτική τους υπεροχή, αν και όχι με αξιοσημείωτη επιτυχία. Άλλοι βασικοί παράγοντες στη διεθνή σκηνή επιδιώκουν να αναβαθμίσουν τον ρόλο τους, να επεκτείνουν την επιρροή τους και να ανατρέψουν σταδιακά τη μεταπολεμική τάξη που έχει εγκαθιδρύσει η Δύση».
Όπως τόνισε, ο πόλεμος στην Ουκρανία έφερε πίσω στην καρδιά της Ευρώπης μια παρατεταμένη σύγκρουση υψηλής έντασης: «Αυτό σε συνδυασμό με τον παρατεταμένο πόλεμο στη Μέση Ανατολή και τη σύγκρουση με το Ιράν, οδηγεί τις συνέπειες της επίμονης παγκόσμιας αστάθειας και της μακροχρόνιας οικονομικής και κοινωνικής αναταραχής στα δυτικά έθνη».
«Ο υψηλός πληθωρισμός και το υψηλό κόστος της ενέργειας, ειδικότερα, κλονίζουν τα θεμέλια των δυτικών κοινωνιών. Από μια ευρύτερη οπτική γωνία, ο ευρωσκεπτικισμός στην Ευρώπη αμφισβητεί τις αρχές της ενιαίας αγοράς και της οικονομικής ολοκλήρωσης, ενώ στις ΗΠΑ τα οφέλη του ελεύθερου εμπορίου αμφισβητούνται ανοιχτά» υπογράμμισε ο πρώην πρωθυπουργός και συνέχισε χαρακτηρίζοντας ορόσημο στις διμερείς συμβατικές σχέσεις Ελλάδας – Κίνας την υπογραφή της Ολοκληρωμένης Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης, το 2006, ενώ υπεραμύνθηκε της συμφωνίας της κυβέρνησής του με την COSCO για το λιμάνι του Πειραιά: «Δεν είναι μυστικό ότι η συμφωνία προκάλεσε σκεπτικισμό μεταξύ των εταίρων μας εντός των γεωπολιτικών σχηματισμών στους οποίους συμμετέχει η Ελλάδα. Αλλά, πρέπει επίσης να σημειώσουμε ότι, εκείνη την εποχή, κανένας άλλος αξιόπιστος διεθνής παράγοντας δεν είχε εκφράσει ενδιαφέρον για το λιμάνι του Πειραιά. Και το γεγονός ότι σήμερα υπάρχει ενδιαφέρον και έντονη δραστηριότητα από το εξωτερικό προς την κατεύθυνση της δημιουργίας ανταγωνιστικών λιμενικών εγκαταστάσεων είναι η καλύτερη απόδειξη της επιτυχίας εκείνης της στρατηγικής επιλογής».
