TotalEnergies: Έως το 2030 το 50% του ενεργειακού μείγματος θα είναι από ΑΠΕ

Μαζικά επενδύει σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και βιώσιμα καύσιμα η Total Energies, καθώς το 1/3 των επενδύσεών της υλοποιείται τώρα σε αυτούς τους τομείς. Τα περισσότερα από τα τρέχοντα έργα της εταιρείας βρίσκονται ακόμη στον τομέα του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, ωστόσο κινείται προς τον στόχο να έχει το 50% του ενεργειακού μείγματός της σε ΑΠΕ και το 25% σε «νέα μόρια».

Οι επενδύσεις που γίνονται τώρα από την TotalEnergies σε αυτούς τους δύο τομείς είναι συγκρίσιμες με τις επενδύσεις που πραγματοποιεί η εταιρεία σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο, σύμφωνα με τον Guillaume de Witt, επικεφαλής διαπραγματευτή Hydrogen της TotalEnergies για Ευρώπη και Βόρεια Αφρική, ο οποίος μίλησε στο The Stage κατά τη διάρκεια της Offshore Energy Exhibition. «Σήμερα, το 1/3 των επενδύσεών μας κατευθύνεται στους τομείς της ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και των “νέων μορίων”» δήλωσε συγκεκριμένα ο Guillaume de Witt.

Η εταιρεία χρησιμοποιεί τώρα το 95% του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, από 100% μόλις πριν από λίγα χρόνια, και σχεδιάζει να έχει 100 GW ανανεώσιμης ενέργειας στο χαρτοφυλάκιό της έως το 2030. Μέχρι το 2050, η εταιρεία έχει θέσει ως στόχο οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας να αποτελούν το 50% των δραστηριοτήτων της και τα λεγόμενα «νέα μόρια» (συμπεριλαμβανομένου υδρογόνου, βιοαερίου και βιοκαυσίμων) να αντιπροσωπεύουν το 25%. Το υπόλοιπο θα αφορά το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, συμπεριλαμβανομένου του LNG .

Όσον αφορά το υδρογόνο, ο De Witt σημείωσε ότι αυτή τη στιγμή η αγορά τόσο για το μπλε όσο και για το πράσινο υδρογόνο είναι μικρή, αλλά με πολλές δυνατότητες. Δεδομένου ότι μεγάλα έργα είναι επί του παρόντος μόνο στον ορίζοντα, η TotalEnergies θα ξεκινήσει επίσης μια μικρή παραγωγή υδρογόνου. «Βραχυπρόθεσμα, πιστεύουμε ότι θα υπάρξουν έργα μικρής έως μεσαίας κλίμακας, πιθανότατα κοντά στα κέντρα κατανάλωσης. Για παράδειγμα, θα ξεκινήσουμε με την παραγωγή υδρογόνου για τις δικές μας ανάγκες, για τα διυλιστήρια μας, έτσι θα δημιουργήσουμε έργα παραγωγής υδρογόνου κοντά στα διυλιστήρια» είπε ο Guillaume de Witt. Μόλις υπάρξει μια ευρωπαϊκή «ραχοκοκαλιά», το υδρογόνο μπορεί να παραχθεί σε μεγάλη κλίμακα και να εξαχθεί και να εισαχθεί σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες και όχι μόνο.