Σύσκεψη για το Εθνικό Απολυτήριο πραγματοποιήθηκε σήμερα Τρίτη υπό τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη στο Μέγαρο Μαξίμου, σηματοδοτώντας την έναρξη του εθνικού διαλόγου.
Ο κ. Μητσοτάκης είχε αναφερθεί στην καθιέρωση του Εθνικού Απολυτηρίου τον περασμένο Σεπτέμβριο στη ΔΕΘ, χαρακτηρίζοντάς τη μία από τις μεταρρυθμίσεις – προκλήσεις που έχει να φέρει εις πέρας η κυβέρνηση: «Πρότασή μας είναι να θεσπιστεί και στην Ελλάδα το Εθνικό Απολυτήριο, ώστε να αποκατασταθεί ο αυτοτελής ρόλος του λυκείου. Να μπορεί να αποκτήσει το δικό του εκπαιδευτικό κύρος, το δικό του βάρος στην εργασιακή προοπτική των αποφοίτων».
Αξίζει να σημειωθεί ότι η υπουργός Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη έχει προαναγγείλει την εφαρμογή του νέου συστήματος εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση από το 2027-28, για τους μαθητές της Α’ Λυκείου.
Σε συνέντευξή της την περασμένη Κυριακή η κυρία Ζαχαράκη είχε θέσει τον Φεβρουάριο ως τον μήνα κατά τον οποίο θα εκκινήσει ο εθνικός διάλογος, ενώ είχε γνωστοποιήσει ότι έχει ήδη συγκροτηθεί νομοπαρασκευαστική επιτροπή, η οποία επεξεργάζεται τη δημιουργία της Εθνικής Αρχής Εξετάσεων, του Εθνικού Σώματος Αξιολογητών και τη νέα Τράπεζα Θεμάτων.
Ο βασικός στόχος της εν λόγω μεταρρύθμισης, όπως είχε δηλώσει, είναι η αναβάθμιση του ρόλου του Λυκείου, «με περισσότερο χώρο για ουσιαστική μάθηση».
Συγκεκριμένα, για το Εθνικό Απολυτήριο και τον νέο τρόπο εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, η αρμόδια υπουργός είχε αναφέρει ότι η πρόταση του υπουργείου θα στηρίζεται σε πέντε πυλώνες, που αφορούν το εκπαιδευτικό σύστημα ως όλον και όχι αποσπασματικά μόνο τις εξετάσεις. Οι πέντε αυτοί πυλώνες είναι οι εξής:
- Το εκπαιδευτικό περιεχόμενο, «ώστε όλα τα παιδιά να έχουν πρόσβαση σε έναν ισχυρό, κοινό κορμό γνώσεων και δεξιοτήτων»
- Τη σχολική ζωή, «γιατί το σχολείο δεν είναι μόνο ύλη και εξετάσεις, αλλά μια κοινότητα όπου το κάθε παιδί δικαιούται να συμμετέχει ισότιμα, να μαθαίνει και να ολοκληρώνεται ως προσωπικότητα»
- Την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, «με ενιαία, συνεχή και ουσιαστική στήριξη στο έργο τους»
- Τις υποδομές (σχολικές και ψηφιακές), «που διασφαλίζουν ίσες ευκαιρίες όπου και αν ζει ένα παιδί»
- Τη διακυβέρνηση του συστήματος, «με καθαρούς ρόλους, λογοδοσία και θεσμική συνέχεια».





