Νέο χωροταξικό πλαίσιο στον τουρισμό: Πλαφόν κλινών στα νησιά, επενδύσεις υπό όρους

Το νέο χωροταξικό πλαίσιο για τον τουρισμό με στόχο να διευκολύνει την ανάπτυξη και τις επενδύσεις και με γνώμονα τον σεβασμό στο περιβάλλον παρουσίασαν οι επικεφαλής των συναρμόδιων υπουργείων Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρος Παπασταύρου και Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη.

Ειδικότερα, σε συνέντευξη Τύπου στο υπουργείο Τουρισμού οι δύο υπουργοί το ειδικό χωροταξικό σχέδιο που στόχο έχει να βάλει κανόνες στη δόμηση και να θέσει σαφές πλαίσιο στην ανάπτυξη του τουρισμού, που είναι άναρχη σε ορισμένες περιοχές.

Βασικοί άξονες του πλαισίου είναι:

  • Η ανάπτυξη του τουρισμού με απόλυτο σεβασμό στο περιβάλλον
  • Η υιοθέτηση κανόνων για ποιοτικό τουρισμό με έμφαση στα χαρακτηριστικά κάθε τόπου
  • Η διασφάλιση βιώσιμου μέλλοντος για τα νησιά με σαφείς κανόνες και σεβασμό στις ιδιαίτερες ανάγκες τους

Όπως αναφέρεται από στελέχη της κυβέρνησης, ο στόχος του χωροταξικού πλαισίου είναι η καλύτερη οργάνωση του χώρου με συγκεκριμένες προϋποθέσεις για το πού, πώς και με ποιους όρους αναπτύσσεται η τουριστική δραστηριότητα, σε συνδυασμό με στροφή της ανάπτυξης και ανακατεύθυνση πόρων και επενδύσεων σε μη κορεσμένες περιοχές.

Στόχος είναι επίσης η σωστή οργάνωση του χώρου και ο προσδιορισμός των προϋποθέσεων και των συνθηκών ανάπτυξης της τουριστικής δραστηριότητας.

Στο πλαίσιο αυτό, η επικράτεια κατηγοριοποιείται για πρώτη φορά σε πέντε διακριτές περιοχές, λαμβάνοντας υπόψη την υφιστάμενη τουριστική δραστηριότητα, τα γεωγραφικα χαρακτηριστικά και τυχόν ειδικά καθεστώτα προστασίας.

Μεγαλύτερη προστασία θα δίνεται σε περιοχές όπου υπάρχει ήδη έντονη πίεση, ενώ η τουριστική ανάπτυξη σε περιοχές όπου υπάρχουν περιθώρια περαιτέρω επενδύσεων θα γίνεται με όρους βιωσιμότητας και με σωστά κίνητρα.

Προβλέπεται, επίσης, δεύτερη ρύθμιση, που αφορά τον μέγιστο αριθμό κλινών στα νησιά, ανάλογα με το μέγεθός τους.

Για την παράκτια ζώνη, προβλέπεται ότι στα πρώτα 25 μέτρα από την ακτογραμμή τίθενται υπό καθεστώς πλήρους προστασίας, όπου επιτρέπονται μόνο έργα κοινής ωφέλειας.

Ειδικές πρόνοιες υπάρχουν για το Εθνικό Σύστημα Προστατευόμενων Περιοχών, προστατευόμενους παραδοσιακούς και εγκαταλειμμένους οικισμούς, όπως και για αρχαιολογικούς χώρους, μνημεία και ιστορικούς τόπους.