Επικίνδυνη η άνοδος της θερμοκρασίας παρά τις δεσμεύσεις για δράση περισσότερων χωρών

Eξακολουθούν να οδηγούν σε αύξηση 2,7 βαθμών Κελσίου -στην καλύτερη περίπτωση 2,1 βαθμών Κελσίου- οι νέες δεσμεύσεις των Ηνωμένων Πολιτειών για το Κλίμα, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τις υποσχέσεις για ουδετερότητα άνθρακα, σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις του ΟΗΕ που δημοσιοποιήθηκαν στη διάρκεια της COP26.

Η ετήσια έκθεση αναφοράς του Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον (PNUE) που δημοσιοποιήθηκε ακριβώς πριν από την έναρξη της διάσκεψης για το κλίμα στη Γλασκόβη προειδοποιούσε για μια «καταστροφική» αύξηση 2,7 βαθμών Κελσίου, ή 2,2 βαθμών Κελσίου αν προστεθούν οι στόχοι για ουδετερότητα άνθρακα έως τα μέσα του 21ου αιώνα.

Με τις δεσμεύσεις στη διάρκεια της COP και λίγο νωρίτερα 33 νέων χωρών, μεταξύ των οποίων η Βραζιλία, η Αργεντινή και κυρίως η Ινδία που ενίσχυσε τους στόχους της για μείωση των εκπομπών για το 2030 και ανακοίνωσε την ουδετερότητα άνθρακα για το 2070, οι προβλέψεις αυτές δεν αλλάζουν στο ελάχιστο, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν.

Οι τρέχουσες δεσμεύσεις 152 χωρών, που αντιπροσωπεύουν το 88% των παγκόσμιων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, επιτρέπουν ως εκ τούτου να μειωθούν οι εκπομπές κατά 4,8 γιγατόνους ισοδύναμου διοξειδίου του άνθρακα επιπλέον έως το 2030, έναντι 0,7 γιγατόνων κατά την προηγούμενη εκτίμηση. Η βελτίωση συνδέεται κυρίως με τους νέους στόχους για το 2030 της Σαουδικής Αραβίας και της Κίνας, σύμφωνα με το PNUE.

Όσον αφορά την πορεία της θερμοκρασίας, ο κόσμος εξακολουθεί να κατευθύνεται προς τους +2,7 βαθμούς Κελσίου έως το 2100, μένοντας μακριά από τους στόχους της Συμφωνίας του Παρισιού να περιοριστεί η υπερθέρμανση πολύ πιο κάτω από τους 2 βαθμούς Κελσίου, στον 1,5 βαθμό Κελσίου αν είναι δυνατόν, σε σχέση με την προβιομηχανική εποχή.

Προσθέτοντας τις νέες υποσχέσεις για ουδετερότητα άνθρακα, η αύξηση της θερμοκρασίας θα μπορούσε να περιοριστεί στους 2,1 βαθμούς Κελσίου, δηλαδή 0,1 βαθμό Κελσίου καλύτερα από την προηγούμενη εκτίμηση.

Όμως, το PNUE τονίζει: «Με δεδομένη την έλλειψη διαφάνειας των υποσχέσεων για ουδετερότητα άνθρακα, της απουσίας μηχανισμού λογοδοσίας και συστήματος επαλήθευσης, και λόγω του γεγονότος ότι πολύ λίγες δεσμεύσεις για το 2030 θέτουν ξεκάθαρα τις χώρες σε έναν δρόμο προς την ουδετερότητα άνθρακα, η επίτευξη αυτών των στόχων ουδετερότητας άνθρακα παραμένει αβέβαιη».