Aκραία μετεωρολογικά φαινόμενα που συνδέονται με το νερό αντιμετώπισε όλος ο πλανήτης τον περασμένο χρόνο, ενώ δισεκατομμύρια άνθρωποι ακόμη δεν έχουν πρόσβαση σε αυτό, σύμφωνα με τα Ηνωμένα Εθνη.
Τεράστιες ζώνες της Γης κατέγραψαν στη διάρκεια του 2021 περισσότερες περιόδους ξηρασίας από το κανονικό εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής αλλά και του φαινομένου La Nina, όπως επισημαίνει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Μετεωρολογίας (WMO) στην πρώτη του ετήσια έκθεση για την κατάσταση των παγκόσμιων υδάτινων πόρων.
Ο Οργανισμός συνέταξε την έκθεση για να συμβάλει στην αξιολόγηση των επιπτώσεων των κλιματικών, των περιβαλλοντικών και των κοινωνικών αλλαγών στους υδάτινους πόρους της Γης.
Ο ετήσιος απολογισμός έχει ως αντικείμενο την παρακολούθηση και τη διαχείριση των περιορισμένων παγκόσμιων πόρων γλυκού νερού, οι οποίοι θα πρέπει να ανταποκριθούν σε μια αυξανόμενη ζήτηση.
«Οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής γίνονται συχνά αντιληπτές μέσω του νερού, είτε πρόκειται για εντονότερες και συχνότερες περιόδους ξηρασίας, ακραία πλημμυρικά φαινόμενα, άτακτες εποχικές βροχοπτώσεις, την τήξη των πάγων, φαινόμενα που επηρεάζουν αλυσιδωτά τις οικονομίες, τα οικοσυστήματα και όλες τις πλευρές της καθημερινής ζωής… Ωστόσο, η εποπτεία μας για τις αλλαγές στην κατανομή, στην ποσότητα και την ποιότητα των υδάτινων πόρων είναι ανεπαρκής» δηλώνει ο γενικός γραμματέας του WMO Πέτερι Τάαλας.
Σήμερα, τουλάχιστον 3,6 δισ. άνθρωποι βρίσκονται αντιμέτωποι με ανεπαρκή πρόσβαση στο νερό τουλάχιστον για έναν μήνα ετησίως. Ο αριθμός αυτός θα αυξηθεί στα τουλάχιστον 5 δισ. έως το 2050, σύμφωνα με την έκθεση, που υπενθυμίζει επίσης ότι ανάμεσα την περίοδο 2001-2018 το 74% του συνόλου των φυσικών καταστροφών συνδεόταν με το νερό.
«Το 2021 όλες οι περιοχές γνώρισαν ακραία υδρολογικά φαινόμενα υπό τη μορφή πλημμυρών και ξηρασιών, που είχαν σημαντικές επιπτώσεις στις κοινότητες και προκάλεσαν μεγάλο αριθμό θανάτων» αναφέρεται ακόμη στην έκθεση.
Με βάση τη μέση υδρολογική κατάσταση των τελευταίων 30 ετών, εκτεταμένες περιοχές του πλανήτη κατέγραψαν μεγαλύτερες ξηρασίες από το κανονικό το 2021. Το Ρίο ντε λα Πλάτα στη Νότια Αμερική γνωρίζει μόνιμη ξηρασία από το 2019, το νότιο και το νοτιοανατολικό τμήμα της Αμαζονίας και οι κοιλάδες της Βόρειας Αμερικής, κυρίως των ποταμών Κολοράντο, Μιζούρι και Μισισίπι.
Στην Αφρική, τα αποθέματα ποταμών όπως ο Νίγηρας, ο Βόλτα, ο Νείλος και ο Κόνγκο ήταν κατώτερα του μέσου όρου το 2021. Το ίδιο ισχύει σε ορισμένες ζώνες της Ρωσικής Ομοσπονδίας, της δυτικής Σιβηρίας και της κεντρικής Ασίας.
Η Αιθιοπία, η Κένυα και η Σομαλία γνωρίζουν σφοδρή ξηρασία έπειτα από πολλά συνεχή χρόνια μειωμένων σε σχέση με τον μέσο όρο βροχοπτώσεων.
Αντίθετα, σοβαρές πλημμύρες προκάλεσαν μεγάλο αριθμό θυμάτων κυρίως στην Κίνα, στην επαρχία Χενάν, στη βόρεια Ινδία, στη δυτική Ευρώπη και στις χώρες που πλήττονται από τροπικούς κυκλώνες, όπως η Μοζαμβίκη, οι Φιλιππίνες και η Ινδονησία.
Στην έκθεση υπενθυμίζεται ότι η κρυόσφαιρα -παγετώνες, κάλυμμα πάγου και permafrost (μονίμως παγωμένο υπέδαφος)- συνιστούν το μεγαλύτερο φυσικό ρεζερβουάρ γλυκού νερού στη Γη. Περί το 1,9 δισ. άτομα ζουν σε ζώνες που τροφοδοτούνται από τους παγετώνες και την τήξη των πάγων. Κατά συνέπεια, οι εξελίξεις στην κρυόσφαιρα έχουν σημαντικό αντίκτυπο στη διατροφική ασφάλεια, στην ανθρώπινη υγεία, στα οικοσυστήματα και στην ανάπτυξη του ανθρώπου.
Στην έκθεση επισημαίνεται ότι σε παγκόσμιο επίπεδο, η τήξη των παγετώνων όχι μόνο συνεχίστηκε αλλά και επιταχύνθηκε το 2021.
