Η ενεργειακή κρίση εξακολουθεί να δείχνει τα δόντια της διεθνώς και να απλώνει τα πλοκάμια της σε όλους τους τομείς της οικονομικής δραστηριότητας, επηρεάζοντας αρνητικά την ανάπτυξη και το κόστος διαβίωσης. Ωστόσο, παρά τις σφιχτές χρηματοοικονομικές συνθήκες, τον κίνδυνο ύφεσης και τις ιστορικών διαστάσεων προκλήσεις που αντιμετωπίζει η παγκόσμια κοινότητα και το 2023, υπάρχουν κάποια ενθαρρυντικά μηνύματα από την πλευρά της αγοράς.
Το 2023 Chief Economists Outlook που δημοσιεύθηκε από το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ εκτιμά ότι υπάρχουν κάποιες θετικές ενδείξεις που ενισχύουν την προοπτική χαλάρωσης της κρίσης στο κόστος διαβίωσης και ενέργειας έως το τέλος του τρέχοντος έτους.
Το ενεργειακό κόστος έχει εκτοξευτεί στα ύψη αλλά η πλειονότητα των ειδικών οικονομολόγων που συμμετείχε στην έρευνα θεωρεί ότι οι πιέσεις είναι πιθανό να αμβλυνθούν φέτος.
Αυτό αντικατοπτρίζει τα βήματα που έλαβαν οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής για τη βελτίωση των σημερινών συστημάτων, τη διαφοροποίηση της προσφοράς, τη βελτίωση της αποδοτικότητας και την αλλαγή των καταναλωτικών προτύπων. Συγκεκριμένα, το 64% των οικονομολόγων που συμμετείχαν στην έρευνα δήλωσε ότι η κρίση θα είναι λιγότερο σοβαρή στο τέλος του 2023.
Η σύνδεση του ενεργειακού κόστους με το κόστος διαβίωσης
Σύμφωνα με τα δεδομένα της αγοράς, το ενεργειακό κόστος συνδέεται άμεσα με το κόστος διαβίωσης.
Το 68% των οικονομολόγων θεωρεί ότι η ανοδική πορεία του κόστους διαβίωσης θα υποχωρήσει έως το τέλος του 2023 ενώ το 64% εκτιμά ότι μέχρι το τέλος του 2023 θα υποχωρήσει και η ενεργειακή κρίση.
Η ενέργεια αποτελεί τον πρωταρχικό παράγοντα που θα απογειώσει το κόστος διαβίωσης το 2023. Συγκεκριμένα, η συμβολή του ενεργειακού κόστους στο κόστος διαβίωσης υπολογίζεται ότι θα αγγίξει το 82% τόσο στις χώρες υψηλού εισοδήματος όσο και στις χώρες χαμηλότερων εισοδημάτων. Ακολουθεί η σίτιση, η οποία θα επηρεάσει αρνητικά το 69% των χωρών με υψηλό εισόδημα και το 86% των χωρών με χαμηλότερο εισόδημα. Ο δομικός πληθωρισμός θα διαδραματίσει σημαντικό ρόλο και αυτή τη χρονιά επηρεάζοντας αρνητικά το 64% των χωρών υψηλών εισοδημάτων και το 59% χαμηλών εισοδημάτων. Οι μισθολογικές διακυμάνσεις και δυναμικές αναμένεται να επηρεάσουν το κόστος διαβίωσης στο 45% των κρατών με υψηλά εισοδήματα και στο 37% των υπόλοιπων κρατών.
Τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν
Τρεις θεμελιώδεις πολιτικές θα μπορούσαν να συμβάλουν βραχυπρόθεσμα στην εξομάλυνση του υψηλού ενεργειακού κόστους. Τα μέτρα για τη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας (κατά 82%), οι πολιτικές για τη διαφοροποίηση πηγών ενέργειας (κατά 64%) και η απευθείας χρηματοδότηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων (59%). Η ενεργειακή ασφάλεια μακροπρόθεσμα θα μπορούσε να διασφαλιστεί από τη βελτίωση της ενεργειακής αποδοτικότητας (100%), τη διαφοροποίηση των ενεργειακών εισαγωγών (90%) και τη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας (86%).
Πένυ Χαλάτση
