Η περίοδος χάριτος που έχουν δώσει κυβερνήσεις, θεσμοί και οργανισμοί στο φυσικό αέριο ίσως να παραταθεί και μάλιστα για πολύ, τονίζουν πηγές της αγοράς κάτι που αλλάζει τα δεδομένα για τη συμμετοχή των ορυκτών καυσίμων στην πορεία προς μια οικονομία μηδενικών εκπομπών.
Παράγοντες της διεθνούς αγοράς, σε πρόσφατο διεθνές συνέδριο στο Χιούστον (CERAWeek), ανέφεραν ότι η χρυσή εποχή για το φυσικό αέριο ίσως να μην έχει φθάσει στο τέλος της. Οι επιχειρήσεις του κλάδου θα μπορούσαν να εξακολουθήσουν να το παράγουν και να το εμπορεύονται αρκεί να το «περάσουν» ως ένα «καθαρό» καύσιμο το οποίο εξακολουθούν να έχουν ανάγκη οι αναπτυγμένες και αναπτυσσόμενες χώρες.
Σε μια έκθεση του Ιανουαρίου, ο Paul Bledsoe, στρατηγικός σύμβουλος στο Progressive Policy Institute και μέλος του συμβουλευτικού συμβουλίου του PAGE Coalition, υποστήριξε, ότι με βάση συγκεκριμένο σενάριο, απαιτείται ο διπλασιασμός των εξαγωγών φυσικού αερίου και την επέκταση της παραγωγής κατά 10%. Η έκθεση υποστήριξε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έπρεπε να περιορίσουν τις διαρροές φυσικού αερίου σε όλη την αλυσίδα εφοδιασμού, επισημαίνοντας τους νέους κανονισμούς από την κυβέρνηση Μπάιντεν ως πρώτο βήμα, αλλά επίσης ζήτησε την επιτάχυνση της έγκρισης νέων αγωγών και τερματικών εξαγωγής φυσικού αερίου.
«Ο λόγος που πρέπει να παράγουμε περισσότερα είναι ότι πρέπει να απωθήσουμε τη Ρωσία από την αγορά όσο καλύτερα μπορούμε, με βάση τις χαμηλότερες εκπομπές ρύπων», είπε ο Bledsoe σε συνέντευξή του στο περιθώριο του συνεδρίου. «Πιστεύω ότι αυτό θα συμβεί τα επόμενα πέντε χρόνια εάν το κάνουμε σωστά».
Μέχρι σήμερα, δεν υπάρχουν σταθμοί ηλεκτροπαραγωγής φυσικού αερίου εμπορικής κλίμακας εφοδιασμένοι με τεχνολογία δέσμευσης άνθρακα, η οποία έχει αποτύχει παρά τις δεκαετίες επενδύσεων και έρευνας. Κατά κάποιο τρόπο, οι εταιρείες φυσικού αερίου κερδίζουν τη μάχη τους. Πέρυσι, στις ΗΠΑ, για παράδειγμα, σημειώθηκε η υψηλότερη εγχώρια χρήση φυσικού αερίου ποτέ, αν και η κατανάλωση μειώθηκε παγκοσμίως μετά τη μείωση των αποστολών από τη Ρωσία προς την Ευρώπη.
Στο ίδιο πλαίσιο, οικονομολόγοι και ειδικοί σε θέματα πολιτικής προβλέπουν ότι ο νόμος για τη μείωση του πληθωρισμού, με τις επιδοτήσεις για καθαρή ενέργεια, θα μπορούσε γρήγορα να οδηγήσει σε πτώση της ζήτησης φυσικού αερίου. Ένας αυξανόμενος αριθμός πόλεων και πολιτειών υιοθετούν επίσης πολιτικές για τη σταδιακή κατάργηση του φυσικού αερίου για χρήση στη θέρμανση και το μαγείρεμα σε κτίρια, μειώνοντας μια άλλη πηγή ζήτησης. Υπό αυτό το πρίσμα, οι διευρυμένες εξαγωγές γίνονται αναγκαιότητα για το μέλλον του κλάδου.
