Στα 130 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως θα μπορούσε να ανέλθει το κόστος για να τερματιστεί η αποψίλωση των δασών μέχρι το τέλος αυτής της δεκαετίας, σύμφωνα με έκθεση της Επιτροπής για την Ενεργειακή Μετάβαση (ETC) η οποία απαρτίζεται από χρηματιστές, στελέχη της ενεργειακής βιομηχανίας και ακαδημαϊκούς.
Πρόκειται για την πρώτη έκθεση στο είδος της, η οποία επιχειρεί να εκτιμήσει πόσα κεφάλαια θα χρειαστούν για να ξεπεραστεί το οικονομικό κίνητρο για την κοπή δέντρων. Η πρόβλεψη βασίζεται σε ανάλυση του όγκου των επιχορηγήσεων ή άλλων μορφών «ευνοϊκής» χρηματοδότησης που θα χρειαζόταν για να πληρωθούν οι ιδιοκτήτες γης για να μην αποψιλωθούν τα δάση.
Η χρηματοδότηση της διατήρησης των δασών απαιτεί μια διαφορετική προσέγγιση για την επένδυση στην απεξάρτηση από άνθρακα της βαριάς βιομηχανίας ή των ενεργειακών συστημάτων, σύμφωνα με τον Adair Turner, πρόεδρο του ETC. Αντί για τις τακτικές χρηματοδότησης χρέους και τις μετοχές που χρησιμοποιούνται για την ηλεκτροδότηση του δικτύου ηλεκτρικής ενέργειας ή την ανάπτυξη νέων πράσινων εργοστασίων χάλυβα, η αποφυγή της αποψίλωσης απαιτεί «μια διαφορετική κατηγορία χρηματοοικονομικής ροής», δηλαδή «να πληρώνει κάποιος για να μην κάνει κάτι» χωρίς να περιμένει ένα άμεσο επιτόκιο για την επιστροφή, είπε σε συνέντευξή του στο Bloomberg.
Οι τρεις πιο πιθανές πηγές για αυτά τα κεφάλαια που βασίζονται σε επιχορηγήσεις είναι οι κυβερνήσεις που διαθέτουν χρήματα για την προστασία των δασών, οι φιλανθρωπικοί φορείς και οι πιστώσεις άνθρακα, σημειώνει ο Turner. Για τις εταιρείες που έχουν θέσει καθαρούς μηδενικούς στόχους με βάση την επιστήμη, η αγορά πιστώσεων άνθρακα στο δρόμο προς το καθαρό μηδέν μπορεί να είναι μια σημαντική μέθοδος για την υποστήριξη της διατήρησης των δασών.
Μπορεί επίσης να υπάρχουν οικονομικά οφέλη σε εταιρείες που προστατεύουν τα δάση και άλλα φυσικά οικοσυστήματα, όπως υψηλότερες αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας, σύμφωνα με έρευνα της Bank of America.
Οι επιχειρήσεις με χαμηλότερους βαθμούς κινδύνου βιοποικιλότητας είναι πιθανό να λάβουν βαθμολογία BBB+ ή υψηλότερη, ενώ όσες λαμβάνουν μέτρα για την αποκατάσταση της φύσης μπορεί επίσης να αντιμετωπίσουν χαμηλότερο κόστος χρηματοδότησης, επισημαίνει ο Dimple Gosai σε έκθεση που δημοσιεύθηκε την περασμένη εβδομάδα. Η βιοποικιλότητα είναι ένας σημαντικός μοχλός χρηματοπιστωτικής σταθερότητας για τις εταιρείες στον κλάδο της ενέργειας, των υλικών και των βασικών προϊόντων, σημειώνεται σχετικά.
Ποια είναι η λύση
Ο τερματισμός της αποψίλωσης των δασών θα ήταν ένα σημαντικό βήμα για τη διατήρηση της φύσης και τον περιορισμό της αύξησης της παγκόσμιας θερμοκρασίας. Η αποψίλωση των δασών, που περιλαμβάνει την εκκαθάριση της γης για αγροκτήματα, ράντζα, ξυλεία, αστική χρήση και άλλες δραστηριότητες, ευθύνεται για σχεδόν το 15% των παγκόσμιων εκπομπών CO2 και η παγκόσμια οικονομία δεν θα φτάσει τις καθαρές μηδενικές εκπομπές άνθρακα χωρίς να τεθεί τέλος στη συγκεκριμένη πρακτική.
Ωστόσο, η εύρεση επαρκών κεφαλαίων θα είναι δύσκολη, σύμφωνα με την ETC. Η Επιτροπή είπε ότι το ποσόν των 130 δισεκατομμυρίων δολαρίων αντιπροσωπεύει κεφάλαια, με τη μορφή πληρωμών επιχορήγησης, που «θα μπορούσαν να συμβάλουν σημαντικά στην αποφυγή της αποψίλωσης των δασών». Το κόστος για τον μόνιμο τερματισμό της αποψίλωσης των δασών μέχρι το 2030 θα μπορούσε να φτάσει τα 900 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως.
Και στις δύο περιπτώσεις, αυτή η τάξη μεγέθους υπερβαίνει μέχρι στιγμής την τρέχουσα χρηματοδότηση για την προστασία των δασών, η οποία ανέρχεται σε περίπου 3 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως. Οι οικονομικές λύσεις για την αποψίλωση των δασών δεν θα είναι τίποτα άλλο από ένα ενδιάμεσο χάσμα χωρίς αλλαγή των υποκείμενων δυνάμεων που καθιστούν την αποψίλωση των δασών οικονομικά βιώσιμη, είπε ο Turner. Οι καταναλωτές πρέπει να αναλάβουν δράση περιορίζοντας τις απαιτήσεις τους για κρέας και φοινικέλαιο, ενώ οι κυβερνήσεις θα πρέπει να απαγορεύσουν την αποψίλωση των δασών και να την επιβάλουν.
