Θα ακουγόταν τουλάχιστον οξύμωρο αν ένας ιδρυτής εταιρείας συμβούλων για ηλεκτρικά αυτοκίνητα υποστήριζε κάποια στιγμή ότι η μαζική χρήση ηλεκτρικών οχημάτων θα ήταν μεγάλο λάθος. Ωστόσο, αυτό συνέβη πριν από τρία χρόνια στο Πανεπιστήμιου του Μπαθ, όταν φοιτητές άκουσαν σε ομιλία του τον προσκεκλημένο Ρότζερ Άτκινς, ιδρυτή της Electric Vehicles Outlook Ltd να αποδομεί τα επιχειρήματα όσων λένε ότι χρειάζεται όλοι να οδηγούμε ηλεκτρικά αυτοκίνητα για να σωθεί ο πλανήτης.
Μιλώντας στο LinkedIn News Europe και στον Ορλάντο Κράουκροφτ, ο «ευαγγελιστής» των ηλεκτρικών οχημάτων Άτκινς εξομολογήθηκε ότι έπειτα από εκείνη την ομιλία-κόλαφο με τίτλο «Η μαζική υιοθέτηση ηλεκτρικών οχημάτων θα ήταν μεγάλο λάθος», κάποιος τον κατηγόρησε ακόμη και ότι έπαιρνε χρήματα από πετρελαϊκές εταιρείες.
Ωστόσο, ο ίδιος όχι μόνο εξακολουθεί να δραστηριοποιείται με την Electric Vehicles Outlook, αλλά έχει και δικό του podcast. «Δεν μπορούμε να φτιάξουμε 70 εκατ. ηλεκτρικά οχήματα το χρόνο, όπως λέει, με την τρέχουσα ικανότητα εξόρυξης που υπάρχει στον πλανήτη, τη στιγμή που το κάθε αυτοκίνητο έχει μια μπαταρία 60 kw… Αν προσπαθήσουμε να το κάνουμε αυτό, θα πρέπει να σκάψουμε τη μισή Ινδονησία και να εξορύξουμε τον βυθό του ωκεανού» ανέφερε χαρακτηριστικά.
Οι μπαταρίες των ηλεκτρικών αυτοκινήτων χρησιμοποιούν σημαντικές ποσότητες ορυκτών όπως χαλκός, κοβάλτιο, νικέλιο, σπάνιες γαίες και λίθιο. Από το 2015, τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα και η αποθήκευση μπαταριών έχουν ξεπεράσει τα ηλεκτρονικά είδη ευρείας κατανάλωσης και έγιναν ο μεγαλύτερος καταναλωτής λιθίου, αντιπροσωπεύοντας το 30% της ζήτησης. Μέχρι το 2040, ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας (IEA) εκτιμά ότι η ζήτηση για λίθιο θα μπορούσε να είναι 13 φορές υψηλότερη, αναφέρεται στο άρθρο του Ορλάντο Κράουκροφτ.
Το μεγαλύτερο μέρος του λιθίου στον κόσμο προέρχεται από την Κίνα, τη Χιλή, τις ΗΠΑ και την Αυστραλία, και η τελευταία έβγαλε 1,3 δισ. ευρώ το 2019 από τις εξαγωγές αυτού που αποκαλείται «λευκός χρυσός». Οι περιβαλλοντολόγοι προειδοποιούν για υποβάθμιση του εδάφους και ζημιές στα τοπικά οικοσυστήματα, καθώς και για έλλειψη νερού: 2,2 εκατ. λίτρα νερού είναι απαραίτητα για να παραχθεί ένας τόνος λιθίου.
Εν τω μεταξύ, στη μοναδική ευρωπαϊκή χώρα με κοιτάσματα λιθίου, στην Πορτογαλία, ο κόσμος αντιτάχθηκε σθεναρά στην εξόρυξη, αλλά αγκαλιάστηκε από την κυβέρνηση, η οποία ενέκρινε νέα έργα εξόρυξης σε έξι διαφορετικά μέρη της χώρας. Ακόμη και αυτά τα νέα έργα εξόρυξης θα κάνουν ελάχιστα για να ικανοποιήσουν την επερχόμενη ζήτηση για λίθιο, ειδικά δεδομένης της απαγόρευσης της Ε.Ε. για νέα αυτοκίνητα βενζίνης και ντίζελ έως το 2035. Για τον Άτκινς, αυτό σημαίνει ότι τα ηλεκτρικά δεν μπορούν να είναι το μέλλον των μεταφορών ή -τουλάχιστον- το μέλλον των ατομικών μεταφορών.
Αντίθετα, ο κόσμος πρέπει να επικεντρωθεί στα αυτόνομα κοινόχρηστα ηλεκτρικά οχήματα, να επενδύσει σε τεράστιες πρωτοβουλίες για τις δημόσιες συγκοινωνίες και να σταματήσει να οδηγεί τα δικά του αυτοκίνητα. Η δημιουργία ηλεκτρικών οχημάτων αντί για βενζινοκίνητα οχήματα αντικαθιστά απλώς μια κακή συνήθεια με μια άλλη, λέει ο Άτκινς.
«Φυσικά αυτό θα εκνευρίσει τον κόσμο. Φυσικά στους ανθρώπους αρέσει να οδηγούν. Αλλά ζούμε σε έναν πλανήτη με περιορισμένους πόρους… Χρειαζόμαστε μια αλλαγή παραδείγματος» υποστηρίζει.
Στη συνέχεια του ανατρεπτικού άρθρο του, ο Ορλάντο Κράουκροφτ αναφέρει τον Κρίστιαν Μπραντ, διευθυντή του Ερευνητικού Κέντρου Ενέργειας του Ηνωμένου Βασιλείου (UKERC) και αναπληρωτή καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, ο οποίος αποκαλεί αυτή τη στροφή «ενεργητική μεταφορά» – μετάβαση από τη χρήση αυτοκινήτων στην ποδηλασία, την ηλεκτρονική ποδηλασία και το περπάτημα.
Τον Νοέμβριο 2022 επεσήμανε ότι έως και το 50% των ταξιδιών με αυτοκίνητο χρησιμοποιήθηκαν για την κάλυψη αποστάσεων κάτω των 5 χιλιομέτρων και θα μπορούσαν να αντικατασταθούν από ενεργές μεταφορές, όπως τα ηλεκτρονικά σκούτερ.
«Είναι εντυπωσιακό ότι το αποτύπωμα άνθρακα για τα καθημερινά ταξίδια είναι έως και 84% μικρότερο για τους ανθρώπους που περπατούν ή κάνουν ποδήλατο σε σχέση με τους ανθρώπους που χρησιμοποιούν άλλα μέσα μεταφοράς» είπε. Πράγματι, αυτή η μετατόπιση από την οδήγηση των δικών μας αυτοκινήτων στην ποδηλασία, στο περπάτημα ή στη μετακίνηση με λεωφορείο ή ηλεκτρικό τρένο για τη δουλειά μπορεί να μην είναι τόσο επαναστατική όσο φαίνεται. Ενώ στις ΗΠΑ, για παράδειγμα, υπάρχουν 850 επιβατικά αυτοκίνητα ανά 1.000 άτομα, στην Ινδία είναι πολύ χαμηλότερα, μόλις 225 ανά 1.000. Ακόμη και στην Ευρώπη, κατά μέσο όρο, είναι 560 με σημαντικές περιφερειακές διαφορές.
Και εν μέσω οικονομικής αβεβαιότητας και αύξησης των τιμών των καυσίμων, το επιχείρημα κατά της ιδιοκτησίας ή της μίσθωσης ενός μεμονωμένου αυτοκινήτου μεγαλώνει. «Αν κοιτάξετε το κόστος να έχεις αυτοκίνητο, έρχεται κάποια στιγμή που δεν μπορείς να το αντέξεις οικονομικά» λέει ο Άτκινς.
Πηγή: in.gr
