Σε μια προσπάθεια να ενισχύσει τις πράσινες επενδύσεις από τη βιομηχανία της, η Γερμανία δίνει τη δική της απάντηση στις αμερικάνικες επιδοτήσεις του IRA, καθώς η Ευρώπη δεν έχει καταθέσει κάτι περισσότερο από γενικόλες προτάσεις, αφήνοντας κάθε χώρα να χρηματοδοτεί με δικά της κεφάλαια και ανάλογα τις δυνατότητές της τη βιομηχανία της.
Χθες Δευτέρα, Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, η γερμανική κυβέρνηση παρουσίασε στο Βερολίνο το γερμανικό σύστημα «Carbon Contracts for Difference» (CCfD), μέσω του οποίου η γερμανική βιομηχανία επιδοτείται με 50 δισ. για να προχωρήσει γρήγορα προς τις απαραίτητες επενδύσεις για να μειώσει τις εκπομπές ρύπων. Το πρόγραμμα αναμένεται να εξοικονομήσει 350 εκατομμύρια τόνους CO2 κατά τη διάρκεια ζωής του – το ένα τρίτο της πορείας της γερμανικής βιομηχανίας προς την κλιματική ουδετερότητα.
Το Βερολίνο αναμένει την έγκριση από τις Αρχές κρατικής ενίσχυσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αλλά ο υπουργός Οικονομίας και Δράσης για το Κλίμα Ρόμπερτ Χάμπεκ εξέφρασε την αισιοδοξία του ότι θα εγκριθεί. «Είμαστε σε μόνιμη επαφή και δεν θα παρουσιάζαμε το σχέδιο, αν δεν υπήρχε βασική έγκριση» ανέφερε χαρακτηριστικά και πρόσθεσε: «Με αυτό το σύγχρονο χρηματοδοτικό μέσο θέτουμε διεθνή πρότυπα και διασφαλίζουμε ότι τα κεφάλαια ρέουν εκεί που χρειάζονται για τον μετασχηματισμό της βιομηχανίας και αποφέρουν τα μέγιστα οφέλη».
Στόχος της Γερμανίας είναι να φτάσει στην κλιματική ουδετερότητα το 2045. Με τη συγκεκριμένη επιδότηση οι γερμανικές βιομηχανίες προετοιμάζονται ώστε όχι μόνο να μειώσουν τις εκπομπές τους πιο γρήγορα, αλλά και να είναι πολύ πιο ανταγωνιστικές όταν το κόστος των ρύπων θα γίνει απαγορευτικό για τη λειτουργία των ρυπογόνων βιομηχανιών της Ευρώπης.
Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτή η κρατική ενίσχυση είναι επιπλέον άλλων ενισχύσεων που προσφέρει η χώρα για τη μείωση του ενεργειακού κόστους.
Πώς λειτουργεί
Το γερμανικό σύστημα βασίζεται στη σκέψη ότι, αν το κόστος των εκπομπών ρύπων ήταν τριπλάσιο, το κόστος της πράσινης μετάβασης θα γινόταν μικρότερο, καθώς οι επιχειρήσεις θα προτιμούσαν να πληρώσουν για να κάνουν τις απαραίτητες επενδύσεις, ώστε να αποφύγουν να πληρώνουν πανάκριβες εκπομπές ρύπων.
Ζητεί από τις εταιρείες που υποβάλλουν αίτηση για το πρόγραμμα, να υποβάλουν μια φανταστική τιμή CO2 που, αν ήταν πραγματική, θα τους επέτρεπε να επενδύσουν στην καθαρή παραγωγή παραμένοντας ανταγωνιστικές έναντι των ανταγωνιστικών εταιρειών που λειτουργούν με ορυκτά καύσιμα.
Μια χαλυβουργία που μεταβαίνει σε πράσινο υδρογόνο, για παράδειγμα, μπορεί να απαιτεί μια τιμή CO2 300 ευρώ ανά τόνο για να είναι ανταγωνιστική, πράγμα που σημαίνει ότι θα απαιτούνται 200 ευρώ κρατικής επιδότησης για κάθε τόνο CO2 που αποφεύγεται.
Από τις 8 Ιουνίου, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να δηλώνουν ενδιαφέρον για βιομηχανικούς τομείς όπως το τσιμέντο, ο χάλυβας, τα χημικά, το γυαλί και το χαρτί. Η κυβέρνηση ελπίζει να μπορέσει να αναθέσει τις οριστικές συμβάσεις εντός του έτους, έπειτα από μια ανταγωνιστική διαδικασία υποβολής προσφορών.
«Δεν πρόκειται μόνο για τις μεγάλες βιομηχανικές εταιρείες στη Γερμανία αλλά και για την ευρύτερη δυνατή συμμετοχή των γερμανικών ΜΜΕ. Προϋπόθεση για αυτό είναι η παραγωγή να γίνεται με κλιματικά ουδέτερο τρόπο» είπε ο Χάμπεκ. «Κλιματικά ουδέτερη» σημαίνει λειτουργία με 100% ανανεώσιμη ηλεκτρική ενέργεια και χρήση υδρογόνου που συμμορφώνεται με την ταξινόμηση της πράσινης χρηματοδότησης της Ε.Ε. Συγκεκριμένα, αυτό σημαίνει ότι η χρήση υδρογόνου που προέρχεται από ορυκτό αέριο με επακόλουθη δέσμευση και αποθήκευση άνθρακα (CCS) θα είναι επίσης επιλέξιμη για υποστήριξη, μια κίνηση που θεωρείται προϋπόθεση που επιβάλλεται από τον Κρίστιαν Λίντνερ, τον φιλελεύθερο υπουργό Οικονομικών της χώρας. Ωστόσο, το πράσινο υδρογόνο, που παράγεται με ηλεκτρική ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές θα λάβει υψηλότερες επιδοτήσεις, λέει η κυβέρνηση.
50 δισ. ευρώ σε 15 χρόνια
Τα συμβόλαια CCfD θα αποδοθούν σε περίοδο 15 ετών και θα έχουν τιμή περίπου 50 δισεκατομμύρια ευρώ. Θεωρητικά, το καθεστώς αναμένεται να επιστρέψει χρήματα στους φορολογούμενους μόλις η τιμή του άνθρακα φτάσει στο επίπεδο που υποβάλουν οι εταιρείες που καλύπτονται από το καθεστώς, με τη διαφορά να διοχετεύεται στα κρατικά ταμεία.
Ωστόσο, οι ειδικοί έχουν εγείρει αμφιβολίες σχετικά με την ικανότητα της κυβέρνησης να αντισταθεί στην πράξη στα λόμπι της βιομηχανίας στο όνομα της συνεχιζόμενης ανταγωνιστικότητας μόλις επιτευχθεί η υποθετική τιμή. Το ίδιο το όργανο είναι σε μεγάλο βαθμό μη δοκιμασμένο και προτάθηκε για πρώτη φορά το 2017.
Σε αντίθεση με τα παραδοσιακά προγράμματα στήριξης του κλάδου, τα οποία βοηθούν στις επενδύσεις, τα CCfD της Γερμανίας θα καλύπτουν τα τρέχοντα έξοδα (OPEX), πρόσθεσε ο Χάμπεκ.
Η χρηματοδότηση των λειτουργικών δαπανών -εκτός μιας οξείας κρίσης- είναι μια καινοτομία για την Ευρώπη, καθώς ο φόβος μήπως γίνει κατάχρηση ή καταπνίξει την καινοτομία από καιρό ώθησε τις Βρυξέλλες να την απαγορεύσουν εντελώς. Αντίθετα, τα συστήματα της Ε.Ε. υποστηρίζουν παραδοσιακά αρχικές επενδύσεις (CAPEX), όπως στα διάφορα προγράμματα «Σημαντικά Έργα Κοινού Ευρωπαϊκού Ενδιαφέροντος» (IPCEI) για την υποστήριξη της καινοτομίας. Αλλά ο νόμος των ΗΠΑ για τη μείωση του πληθωρισμού 300 δισ. δολαρίων, ένα σημαντικό πρόγραμμα στήριξης της βιομηχανίας, άλλαξε αυτό το παράδειγμα.
«Προχωράμε σε αυτό το μέτρο όχι μόνο την προστασία του κλίματος, αλλά και μια απάντηση στον αμερικανικό νόμο για τη μείωση του πληθωρισμού» ανέφερε χαρακτηριστικά ο Χάμπεκ στους δημοσιογράφους.
Πηγή: mononews.gr
