Το πακέτο επιδοτήσεων των ΗΠΑ για την καθαρή βιομηχανία, ο νόμος για τη μείωση του πληθωρισμού (IRA), συμπλήρωσαν ήδη ένα χρόνο από τότε που τέθηκαν σε λειτουργία αλλά η ΕΕ δείχνει να έχει μείνει πίσω παρά την αρχική κινητοποίηση. Οι ευρωπαϊκές επενδύσεις στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας μειώθηκαν κατά 50% το 2023 αλλά οι Βρυξέλλες έχουν ακόμα τη δυνατότητα να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή αξιοποιώντας τις επιτυχίες της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας, επισημαίνουν οι Markus Pieper και Bernd Weber σε άρθρο τους στο Euractiv.
Όπως σημειώνουν, οι συνέπειες της ενεργειακής κρίσης απειλούν να βλάψουν σοβαρά τη διεθνή ανταγωνιστικότητα μεγάλων τμημάτων του κλάδου. Η Ευρώπη πρέπει τώρα να βρει μια ρεαλιστική, πλήρη και ολοκληρωμένη στρατηγική, κατάλληλη για το βιομηχανικό πλαίσιο και να βασίζεται στην πλήρη ισχύ της εσωτερικής αγοράς της ΕΕ αντί της πλήρους γραφειοκρατίας, εάν θέλουμε να παραμείνουμε κορυφαίες οικονομίες στον κόσμο.
Οι ΗΠΑ έστρωσαν το έδαφος για τεράστιες επενδύσεις στην προστασία του κλίματος μέσω του IRA, διοχετεύοντας εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια στην οικοδόμηση και την επέκταση της μελλοντικής ενεργειακής οικονομίας και της μεταποιητικής βιομηχανίας.
Στην Ασία, η Κίνα υποστηρίζει εδώ και καιρό την εγχώρια παραγωγή φιλικών προς το κλίμα τεχνολογιών και είναι πλέον ο πρώτος παραγωγός αιολικής ενέργειας στον κόσμο. Η Ιαπωνία, η Κορέα και η Ινδία σχεδιάζουν επίσης περισσότερα κίνητρα για επενδύσεις και υποστήριξη για τις εγχώριες βιομηχανίες τους.
Στην Ευρώπη, έχουν σημειωθεί ελάχιστες έως καθόλου βελτιώσεις, αναφέρουν και σημειώνουν ότι πρέπει να οδηγηθούμε σε μια συνεκτική προσέγγιση συνολικής βιομηχανικής πολιτικής.« Για να παραμείνει στην κορυφή της βαθμολογίας στον αγώνα για την κορυφή, η ΕΕ πρέπει να ανανεώσει την ανταγωνιστικότητά της με τον Νόμο για το Net Zero Industry Act (NZIA) και να προετοιμάσει περαιτέρω νομοθεσία για την αντιμετώπιση ολόκληρης της αλυσίδας αξίας του μετασχηματισμού, διατηρώντας παράλληλα την ηγετική της θέση του Παγκόσμια απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές που επιτύχαμε χάρη στην Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία, μεταξύ άλλων, μέσω ενός λειτουργικού και πλέον διευρυμένου συστήματος εμπορίας εκπομπών της ΕΕ (ETS)», τονίζουν.
Για τον σκοπό αυτό, η ιδέα της δημιουργίας περιφερειακών βιομηχανικών οικοσυστημάτων και ρυθμιστικών πλαισίων μπορεί να είναι καίριας σημασίας. Αυτά μπορούν να τονώσουν και να ενισχύσουν την περιφερειακή συνοχή και να επιταχύνουν την καινοτομία, ενώ παράλληλα ξεπερνούν τη γραφειοκρατία και συμβάλλουν στην κλιμάκωση των τεχνολογικών και κανονιστικών καινοτομιών για την απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Τα πακέτα επιτάχυνσης της ΕΕ δεν πρέπει πλέον να έρχονται σε αντίθεση με τη γραφειοκρατία της εφοδιαστικής αλυσίδας. Ένας κεντρικός πυλώνας της συνολικής βιομηχανικής ατζέντας της ΕΕ πρέπει επομένως να είναι ένας ρεαλιστικός νόμος για τη μείωση του φόρτου για να αυξηθεί η συνοχή.
Σε σχέση με την αμερικανική προσέγγιση, αναφέρουν ότι η απελευθέρωση μεγάλων επιδοτήσεων και προστατευτικών μέτρων στην Ευρώπη ως απάντηση στον IRA θα είχε αμφισβητούμενα αποτελέσματα στην ανταγωνιστικότητα στην Ευρώπη ως επιχειρηματικό κέντρο. Οι επιδοτήσεις εγκυμονούν υψηλούς κινδύνους για την εμπορική πολιτική. Μπορούν απροσδόκητα να βλάψουν τόσο την ευρωπαϊκή όσο και την παγκόσμια πράσινη μετάβαση.
Ομοίως, η υπερβολική υποκατάσταση των εισαγωγών βασικών προϊόντων για την ενεργειακή μετάβαση, ενόψει της επαρκώς διαφοροποιημένης προσφοράς, είναι αντιπαραγωγική, καθώς αυξάνει περαιτέρω το κόστος της απαλλαγής από τις ανθρακούχες εκπομπές. Οι εθνικές κυβερνήσεις της ΕΕ θα πρέπει μάλλον να επικεντρωθούν στο βιομηχανικό σχέδιο της Πράσινης Συμφωνίας και να το ενισχύσουν μέσω μιας ενοποιημένης στρατηγικής της ΕΕ επικεντρωμένης στις διμερείς σχέσεις με τρίτες χώρες, συνεπείς και όχι αντιπαραγωγικές για τις εσωτερικές πολιτικές. Είναι ο καλύτερος τρόπος για τη μείωση της υψηλής εξάρτησης από τις εισαγωγές από μεμονωμένους εμπορικούς εταίρους, με στόχο τη διασφάλιση της ευρωπαϊκής ασφάλειας και ανθεκτικότητας.
