Ολοένα και πιο επιτακτική γίνεται η ανάγκη για επισιτιστική ασφάλεια παγκοσμίως, με φόντο τις δύο μεγάλες κρίσεις, αφενός στην Ουκρανία και αφετέρου στη Μέση Ανατολή.
Μέσα στους επόμενους περίπου οκτώ μήνες, κάτοικοι πολλών χωρών -άλλες από τις οποίες είναι παραγωγοί και άλλες «διάδρομοι» για τη μεταφορά προϊόντων- θα κληθούν να αναδείξουν τις νέες κυβερνήσεις τους. Αυτό σημαίνει ότι οι πολιτικοί έχουν να διαχειριστούν δύο θέματα: τους καταναλωτές και τους παραγωγούς. Ορισμένες κυβερνήσεις οι οποίες θέλουν να παραμείνουν στον θώκο τους προχωρούν σε εμπάργκο εξαγωγών συγκεκριμένων προϊόντων, ενώ λαμβάνουν μέτρα για την προστασία αγροτικών κοινοτήτων από την κλιματική αλλαγή.
Η κλιματική αλλαγή, η οποία έχει προκαλέσει προβλήματα σε καλλιέργειες από τις ΗΠΑ μέχρι την Κίνα, και το φαινόμενο Ελ Νίνιο κάνουν την κατάσταση ακόμα πιο δύσκολα διαχειρίσιμη, ενώ πλέον πρέπει να ληφθούν υπ’ όψιν και οι πολεμικές συγκρούσεις που είναι σε εξέλιξη. Πριν από την εισβολή της Ρωσίας, η Ουκρανία εξήγαγε περισσότερα σιτηρά από ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση και παρήγαγε αρκετό ηλιέλαιο για να τροφοδοτήσει το 50% της παγκόσμιας αγοράς. Η σύγκρουση της Χαμάς με το Ισραήλ, από την άλλη, εξαιτίας της ανησυχίας που προκαλείται, έχει αυξήσει τις τιμές του πετρελαίου, κάτι το οποίο θα μπορούσε να έχει επιπτώσεις στην παραγωγή τροφίμων.
«Ζούμε σε έναν κόσμο όπου όλοι οι πολιτικοί κοιτούν προς το εσωτερικό» ανέφερε ο ερευνητής του Chatham House Τιμ Μπέντον, προσθέτοντας: «Ο κόσμος αυτός του προστατευτισμού ο οποίος βασίζεται σε πόλωση, εκλογές και ενός είδους “ενδοσκόπηση” επηρεάζει ολόκληρο τον πλανήτη».
Σύμφωνα με το Bloomberg, οι πολιτικοί έχουν πολλούς λόγους για τους οποίους πρέπει να ανησυχούν. Οι αυξήσεις των τιμών των τροφίμων μπορεί να προκαλέσουν βίαιες συγκρούσεις σε ολόκληρο τον κόσμο. Κανείς δεν ξεχνά ότι το 2011 αποτέλεσαν έναν από τους κύριους λόγους της Αραβικής Άνοιξης. Την ίδια στιγμή, οι κεντρικοί τραπεζίτες και τα στελέχη των κυβερνήσεων προσπαθούν να κρατήσουν το κόστος των τροφίμων σε σημεία χαμηλότερα του δομικού πληθωρισμού.
Η κλιματική αλλαγή έχει γίνει επίσης μία διαχωριστική γραμμή μεταξύ της Δεξιάς και της Αριστεράς. Τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Αμερική, τα ζητήματα της κλιματικής αλλαγής, της παγκοσμιοποίησης και της προστασίας της εγχώριας παραγωγής συνδέονται άμεσα με πιο ακραία κόμματα, σύμφωνα με τη συμβουλευτική Verisk Maplecroft.
Εκπομπές αερίων
Η μεγαλύτερη παραγωγός γάλακτος του κόσμου, η Νέα Ζηλανδία, δεσμεύτηκε να μειώσει την επίδραση του αγροτικού της τομέα στο περιβάλλον, αλλά οι αγρότες δεν είναι ευχαριστημένοι, αφού η φορολόγηση των αερίων του θερμοκηπίου που προκαλούνται από τις αγελάδες απειλούν τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεών τους. Γι’ αυτό και η κυβέρνηση καθυστέρησε την εφαρμογή των νέων μέτρων έως τα τέλη του 2025. Το κόμμα της αντιπολίτευσης θέλει να την καθυστερήσει έως το 2030. Στην Ολλανδία, η οποία είναι η δεύτερη μεγαλύτερη παραγωγός αγροτικών προϊόντων του κόσμου, οι αγρότες έχουν αντιδράσει σημαντικά κατά του προγράμματος μείωσης των εκπομπών μέχρι το 2030, δημιουργώντας ένα νέο πολιτικό κίνημα το οποίο βρίσκεται τέταρτο στις δημοσκοπήσεις.
Σιτηρά
Το κόστος των τροφίμων και η παραγωγή τους αποτελεί και το επίμαχο ζήτημα της προεκλογικής περιόδου της Πολωνίας. Κατά τη διάρκεια των περασμένων εκλογών, τα 2/3 των αγροτών υποστήριξαν το εθνικιστικό κόμμα το οποίο προσπαθεί να εξασφαλίσει και τρίτη λαϊκή εντολή, ωστόσο ο πόλεμος στη γειτονική Ουκρανία, τα αυξημένα κόστη και η ξηρασία έχουν αυξήσει τις εντάσεις κατά των κυβερνώντων. Για τoν κατευνασμό των αγροτών αυτών, η κυβέρνηση πήγε κόντρα στην Ε.Ε. και επέκτεινε το εμπάργκο στα ουκρανικά σιτηρά. Ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι κατέθεσε επίσημη διαμαρτυρία προς τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, αλλά οι Πολωνοί πολιτικοί τού απάντησαν πως η ρητορική του μπορεί να διακινδυνεύσει περαιτέρω προμήθεια οπλικών συστημάτων. Από την πλευρά του, ο πρώην πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ, ο οποίος είναι πλέον αρχηγός της αντιπολίτευσης, έχει προσπαθήσει να προσεγγίσει τον ακραίο ηγέτη των αγροτών.
Αμερική
Οι προεδρικές εκλογές της Αργεντινής διεξάγονται μία εβδομάδα μετά τις πολωνικές. Η χώρα, η οποία είναι σημαντική εξαγωγέας βοδινού και κτηνοτροφής, κλυδωνίζεται λόγω του πληθωρισμού, ο οποίος κυμαίνεται πολύ παραπάνω από το 100% και ο οποίος δεν επιτρέπει στους αγρότες να εξάγουν όσο μπορούν. Ο Χαβιέ Μιλέι, ο οποίος αποτελεί και την έκπληξη των εκλογών, αναμένεται να δημιουργήσει ένα νέο κύκλο εξαγωγών και να εντείνει την επένδυση στον αγροτικό τομέα. Παράλληλα, σκοπεύει να αλλάξει το νόμισμα της Αργεντινής από το πέσο στο αμερικανικό δολάριο.
Εισαγωγές
Μία από τις μεγαλύτερες εισαγωγείς σίτου, η Αίγυπτος, γνωρίζει πολύ καλύτερα από πολλούς τη σημασία των τροφίμων στην πολιτική, δεδομένης και της Αραβικής Άνοιξης πριν από μία και πλέον δεκαετία. Τώρα, η εξάρτηση της χώρας από τις εισαγωγές και η έλλειψη δολαρίων για την αγορά σίτου κρατούν τον πληθωρισμό υψηλά και έχουν προκαλέσει οικονομική κρίση στη χώρα. Εκτός αυτού, οι Αιγύπτιοι έχουν να αντιμετωπίσουν το ενδεχόμενο γενίκευσης του πολέμου στο γειτονικό Ισραήλ, κάτι το οποίο πρόκειται να αποτελέσει τεράστια δοκιμασία για τον πρόεδρο Αλ Σίσι στις εκλογές του Δεκεμβρίου.
Επισιτιστική κρίση
Τα τρόφιμα αποτελούν και ένα ιδιαίτερο θέμα στην Ινδία, μία χώρα όπου έχουν πέσει κυβερνήσεις λόγω των ανεξέλεγκτων τιμών των κρεμμυδιών. Ο Ναρέντρα Μόντι, ο οποίος διεκδικεί τρίτη λαϊκή εντολή, έχει επικεντρωθεί στην εξασφάλιση των αναγκαίων για τον εγχώριο πληθυσμό, εφαρμόζοντας εμπάργκο και δασμούς σε πολλά αγροτικά προϊόντα, και συγκεκριμένα στο ρύζι, όπου η χώρα αποτελεί τη μεγαλύτερη εξαγωγέα του κόσμου. Οι κινήσεις αυτές, αν και έχουν προστατεύσει τους Ινδούς, ενδέχεται να προκαλέσουν πολιτική αλλά και επισιτιστική κρίση σε άλλες χώρες της Ασίας και της Αφρικής.
Ινδονησία
Το κυβερνητικό κόμμα του προέδρου Τζόκο Ουιντόντο χαρακτήρισε την επισιτιστική ασφάλεια «κύριο εθνικό θέμα», τη στιγμή που η χώρα προσπαθεί να περιορίσει την εξάρτησή της από τις εισαγωγές. Πολλοί ακτιβιστές φοβούνται πως για λίγες ψήφους στις επικείμενες εκλογές, πολλές τοπικές Αρχές θα επιλέξουν να αγνοήσουν την άκρατη αποψίλωση των δασών της χώρας, η οποία γίνεται για τη δημιουργία νέων καλλιεργήσιμων γαιών.
Πηγή: newmoney.gr
