«Ρυπογόνα ελίτ» αποκαλείται από πολλούς η ομάδα των 2.640 δισεκατομμυριούχων του κόσμου – η αξία των οποίων αγγίζει το αστρονομικό ποσό των 12,2 τρισ. δολαρίων, σύμφωνα με το «Forbes».
Μάλιστα, σύμφωνα με την πλατφόρμα Tipalti Approve, μέχρι το τέλος αυτής της δεκαετίας ίσως προστεθεί ο πρώτος τρισεκατομμυριούχος στο κλειστό κλαμπ του 1% των πιο πλούσιων ανθρώπων στον πλανήτη, οι οποίοι για τις μετακινήσεις τους χρησιμοποιούν τα ιδιωτικά τζετ τους, ακόμη και για κοντινές αποστάσεις, κάνουν ταξίδια με υπερπολυτελή γιοτ, έχουν στην κατοχή τους πανάκριβα συλλεκτικά αυτοκίνητα που καίνε ορυκτά καύσιμα, φορούν γούνες και δερμάτινα ρούχα και αξεσουάρ, ορισμένα προερχόμενα από εξωτικά ζώα.
Οι κοινωνικές, οικονομικές, αλλά και ως προς τη δυσαναλογία των ευθυνών για την επιδείνωση της κλιματικής αλλαγής ανισότητες που καταγράφονται δείχνουν το προφανές. Οι κροίσοι του πλανήτη έχουν δυσανάλογα τεράστιο αποτύπωμα άνθρακα. Χρειάζονται 26 χρόνια για να παράξει ένα άτομο χαμηλού εισοδήματος τόσο διοξείδιο του άνθρακα μέσα σε ένα χρόονο όσο ένα μέλος του πλουσιότερου 1%, όπως διαπιστώνει πρόσφατη μελέτη της Autonomy, ενός ανεξάρτητου ερευνητικού οργανισμού, που εστιάζει στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, στο μέλλον της εργασίας και στον οικονομικό σχεδιασμό.
Στην κορυφή αυτής της λίστας βρίσκεται, μοιραία, η χώρα με τους περισσότερους δισεκατομμυριούχους στα εδάφη της: οι ΗΠΑ. Ο πολυτελής τρόπος ζωής των πλούσιων έχει υψηλή περιεκτικότητα σε άνθρακα, πυροδοτώντας δυσανάλογα την κλιματική κρίση
Όπως φαίνεται και από την τελευταία έκθεση World Inequality Report, οι εύποροι Αμερικανοί έχουν συνδυαστικά υψηλότερο αποτύπωμα άνθρακα από ό,τι άλλοι πλούσιοι στον πλανήτη, ενώ τα ευρήματα επιβεβαιώνει νέα μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο «PLOS Climate». «Το 40% των συνολικών εκπομπών των ΗΠΑ σχετίζεται με εισοδηματικές ροές προς το 10% των νοικοκυριών με τα υψηλότερα εισοδήματα» το 2019, αναφέρουν χαρακτηριστικά οι συντάκτες της, μια ομάδα ερευνητών από το Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης Amherst και το Νορβηγικό Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας (ΝTNU). Το 10% στο οποίο αναφέρονται αφορά νοικοκυριά που κερδίζουν τουλάχιστον 180.000 δολάρια ετησίως. Στο δικό τους αποτύπωμα άνθρακα συνυπολογίζονται και οι ρύποι βιομηχανιών, στις οποίες έχουν επενδύσει. Για το δε 1% των νοικοκυριών με τα υψηλότερα εισοδήματα (άνω των 500.000 δολαρίων) αυτού του τύπου οι επενδύσεις αντιπροσωπεύουν το 38%-43% των ρυπογόνων εκπομπών τους. Σε αυτή τη μικρή ομάδα αντιστοιχεί το 15%-17% των εθνικών επιπέδων ρύπων διοξειδίου του άνθρακα στις ΗΠΑ.
Στην κορυφή ωστόσο βρίσκεται μια ακόμη πιο μιρκή ομάδα. Αυτή του 0,1% των Αμερικανών, το εισόδημα των οποίων κυμαίνεται σε πολλά εκατομμύρια ή δισεκατομμύρια δολάρια και οι οποίοι εκτός από «υπερπλούσιοι, είναι και «υπερρυπαντές», επισημαίνεται στην έκθεση, συνυπολογιζόμενων των σημαντικών επενδύσεών τους σε βιομηχανίες με χρήση άνθρακα.
Περίπου 43.200 σε σύνολο, καθένα από αυτά τα «χρυσά» νοικοκυριά υπολογίζεται ότι παράγει περίπου 3.000 τόνους ρύπων άνθρακα κάθε χρόνο, αν και υπολογίζεται ότι θα πρέπει να εκπέμπονται λιγότεροι από 2,3 τόνοι διοξειδίου του άνθρακα ανά άτομο κάθε χρόνο, προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος της Συμφωνίας του Παρισιού για περιορισμό της υπερθέρμανσης του πλανήτη στον 1,5 βαθμούς Κελσίου σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα.
Τι λένε οι αριθμοί
Τα ιδιωτικά τζετ εκπέμπουν τουλάχιστον 10 φορές περισσότερους ρύπους από τα εμπορικά αεροπλάνα ανά επιβάτη, αναφέρει σε πρόσφατη έκθεση το Ινστιτούτο Πολιτικών Μελετών. Αξίζει να σημειωθεί ότι η χρήση τους έχει αυξηθεί κατά περισσότερο από 23% από την έναρξη της πανδημίας.
Όμως αυτά που είναι μακράν το χειρότερο περιουσιακό στοιχείο από περιβαλλοντική άποψη είναι τα υπερπολυτελή γιοτ, όπως κατέγραψε μελέτη επιστημόνων του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα. «Ένα σούπερ γιοτ με μόνιμο πλήρωμα, ελικοδρόμιο, υποβρύχια και πισίνες εκπέμπει περίπου 7.020 τόνους διοξειδίου του άνθρακα ετησίως», αναφέρουν. Σήμερα υπολογίζεται ότι αντιστοιχούν στα δύο τρίτα των εκπομπών ρύπων των υπερπλουσίων.
Κατά τα λοιπά, «κουνούν το δάχτυλο στην υπόλοιπη κοινωνία», σχολίασε πρόσφατα στον βρετανικό «Guardian» ο Πίτερ Νιούελ, καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο του Σάσεξ και ειδικός αναλυτής πολιτικής και πολιτικής οικονομίας περιβάλλοντος, προσθέτοντας: «Δεν νιώθουν άνετα με τους περιορισμούς που συνεπάγεται η ανάληψη συλλογικής ευθύνης για την τύχη του πλανήτη».
Κατά πολλούς, μεταξύ αυτών τον Γουίλ Στροντζ, διευθυντή έρευνας της Autonomy, «δεν θα υπάρξει καμία διαφορά για τον πλανήτη, εάν οι πλούσιοι -που ευθύνονται δυσανάλογα για την κλιματική αλλαγή- δεν πληρώσουν για τις επιλογές τους».
Παρ’ όλα αυτά, οι εκκλήσεις για την επιβολή φόρου άνθρακα στους πλούσιους πέφτουν στο κενό, την ώρα που η ιδέα μιας συλλήβδην επιβολής του κερδίζει όλο και περισσότερο έδαφος.
Πηγή: in.gr
