Από την εκτροπή των τρισεκατομμυρίων δολαρίων, με τα οποία επιδοτείται κάθε χρόνο η βιομηχανία υδρογονανθράκων, και την επιβολή δασμών στην εκπομπή διοξειδίου του άνθρακα θα μπορούσαν να προέλθουν τα τεράστια ποσά που απαιτούνται για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης, σύμφωνα με την επικεφαλής του ΔΝΤ Κρισταλίνα Γκεοργκίεβα.
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι κυβερνήσεις δεν έχουν προχωρήσει ακόμα στην άμεση φορολόγηση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα λόγω του πιθανού πολιτικού κόστους της νέας φορολογίας.
Από την πλευρά της, η επικεφαλής του ΔΝΤ δήλωσε ότι είναι δυνατό να επιτευχθεί ο ίδιος στόχος -δηλαδή να αντιπροσωπεύεται το πραγματικό κόστος των εκπομπών αερίων- μέσω της χρήσης νομοθετικών ρυθμίσεων και την περικοπή των επιδοτήσεων στη βιομηχανία των ορυκτών καυσίμων.
«Έχουμε καθυστερήσει στην εύρεση κινήτρων για τους επενδυτές, αφού ανεχόμαστε ακόμα τα υψηλά επίπεδα επιδοτήσεων στον κλάδο των υδρογονανθράκων… Παράλληλα, έχουμε καθυστερήσει στην εισαγωγή δασμών για τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και την αύξησή τους» υπογράμμισε η Κρισταλίνα Γκεοργκίεβα σε πρόσφατη συνέντευξή της στη βρετανική εφημερίδα «Guardian».
Την περασμένη Δευτέρα η Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Κλίμα (COP28), που διεξάξεται στο Ντουμπάι, ήταν αφιερωμένη στη χρηματοδότηση και στο εμπόριο. Κυβερνήσεις, χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και επενδυτές συζήτησαν νέες πρωτοβουλίες για την εξεύρεση των τρισεκατομμυρίων δολαρίων τα οποία απαιτούνται για την ενεργειακή μετάβαση και την επίτευξη του net zero.
Παρ’ όλα αυτά δεν υπήρξαν σημαντικές ανακοινώσεις για νέα χρηματοδότηση, αφού οι περισσότερες κυβερνήσεις έχουν ήδη συνδράμει στο ταμείο ζημιών και απωλειών, το οποίο τώρα πια ανέρχεται σε περίπου 700 εκατ. δολάρια κατά τη διάρκεια της πρώτης εβδομάδας της διάσκεψης.
Ωστόσο, μελέτες διακεκριμένων οικονομολόγων έχουν αποδείξει ότι απαιτούνται τρισεκατομμύρια σε όλο τον κόσμο κάθε χρόνο για επενδύσεις σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και άλλες τεχνολογίες χαμηλών εκπομπών άνθρακα. Μόνο οι αναπτυσσόμενες οικονομίες (εκτός της Κίνας) θα χρειαστούν πάνω από 2 τρισ. δολάρια ετησίως έως το 2030 για τη μείωση των εκπομπών και την αντιμετώπιση των επιπτώσεων από ακραία καιρικά φαινόμενα.
Και μπορεί αυτά τα ποσά να φαντάζουν τεράστια, είναι ωστόσο σχετικά μικρά εάν κανείς αναλογιστεί ότι το μέγεθος της παγκόσμιας οικονομίας κυμαίνεται στα 450 τρισ. δολάρια.
Το καλοκαίρι το ΔΝΤ υπολόγιζε ότι οι άμεσες και έμμεσες επιδοτήσεις προς τα ορυκτά καύσιμα, ακόμα και χωρίς να υπολογίζονται οι συναφείς επιπτώσεις όπως αυτές στην υγεία, κοστίζουν πάνω από 7 τρισ. δολάρια, σε ρεκόρ υψηλό λόγω των αντιδράσεων των κυβερνήσεων στην αντιστάθμιση της κρίσης του κόστους διαβίωσης.
Η μεταρρύθμισή τους θα απελευθερώσει πακτωλό πόρων οι οποίοι θα μπορούσαν να διοχετευτούν σε ΑΠΕ και άλλες τεχνολογίες χαμηλών εκπομπών άνθρακα, τονώνοντας την αγορά της βιώσιμης ανάπτυξης. Η θέσπιση δασμών στον άνθρακα, από την άλλη, θα τιμωρήσει τις επενδύσεις σε τομείς με υψηλές εκπομπές αερίων.
Οι οικονομολόγοι υποστηρίζουν εδώ και δεκαετίες ότι η φορολόγηση του άνθρακα είναι ο αποτελεσματικότερος τρόπος για την «πράσινη» στροφή των οικονομιών. «Όταν βάζεις τιμή στον άνθρακα, η απεξάρτηση από αυτόν επιταχύνεται. Οι Ευρωπαίοι εισήγαγαν το σύστημα εμπορίας εκπομπών αερίων το 2005 και οι εκπομπές μειώθηκαν κατά 37%. Το ίδιο συμβαίνει και στον Καναδά» σημείωσε η Κρισταλίνα Γκεοργκίεβα.
Οι φόροι αυτοί μπορούν επίσης να δημιουργήσουν έσοδα για τις κυβερνήσεις. Παρ’ όλα αυτά, όσο ελκυστική κι αν είναι η επιλογή αυτή στη θεωρία, στην πράξη οι κυβερνήσεις διστάζουν να επιβάλουν τέτοιους φόρους λόγω του πολιτικού κόστους εάν η φορολογία δεν είναι δίκαιη.
Τα επεισόδια και οι απεργίες των «κίτρινων γιλέκων» στη Γαλλία άρχισαν λόγω φορολόγησης της βενζίνης, ενώ στην Αυστραλία και στις ΗΠΑ προτεινόμενοι νόμοι για την επιβολή δασμών στον άνθρακα ακυρώθηκαν λόγω πολιτικής πίεσης από τους Συντηρητικούς.
Γι’ αυτό και η επικεφαλής του ΔΝΤ συμπλήρωσε ότι πολλές κυβερνήσεις θα μπορούσαν αντ’ αυτού να χρησιμοποιήσουν τη ρύθμιση όπως ο καθορισμός ελάχιστων επιπέδων αποδοτικότητας, η νομοθεσία για τη σταδιακή κατάργηση αγαθών υψηλής περιεκτικότητας σε άνθρακα και η επιβολή «πράσινων» προτύπων στις βιομηχανίες και στους οικοδομικούς κανονισμούς.
«Το τέλειο δεν θα πρέπει να είναι εχθρός του καλού όταν μιλάμε για την τιμολόγηση αυτή. Ο καλύτερος τρόπος είναι ένας φόρος άνθρακα, αλλά αυτό δεν είναι πολιτικά εφικτό σε ορισμένες χώρες» επεσήμανε η Κρισταλίνα Γκεοργκίεβα, τονίζοντας ακόμη ότι το ΔΝΤ, η Παγκόσμια Τράπεζα, ο ΟΟΣΑ και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου έχουν συστήσει μία ειδική ομάδα η οποία θα διερευνήσει τις διαφορετικές τιμές άνθρακα σε ολόκληρο τον κόσμο.
«Αυτό θα μπορούσε να φανεί χρήσιμο εάν οι χώρες ακολουθούν μηχανισμούς προσαρμογής των εκπομπών αερίων όπως κάνει η Ε.Ε., η οποία τιμωρεί τις εισαγωγές από χώρες με χαλαρούς περιβαλλοντικούς κανονισμούς με επιπλέον δασμούς. Η ειδική ομάδα μας θα μελετήσει τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να υπάρξει ισοδυναμία αυτών των ιδιαίτερων και διαφορετικών τύπων τιμολόγησης του άνθρακα ώστε ο διεθνής ανταγωνισμός να είναι δίκαιος».
Πηγή: newmoney.gr
