Ως πρόβλημα στην επείγουσα, διεθνή προσπάθεια για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής έχει τεθεί η Τεχνητή Νοημοσύνη (AI), καθώς όσο μεγαλύτερο ρόλο παίζει στη ζωή μας τόσο μεγαλύτερες ποσότητες υπολογιστικής ισχύος και αποθήκευσης δεδομένων θα απαιτούνται.
Ωστόσο, η αλήθεια είναι πιο απλή, όπως την παρουσιάζει το The Conversation, καθώς η Τεχνητή Νοημοσύνη θα μπορούσε επίσης να λύσει προβλήματα, συμβάλλοντας σημαντικά στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.
Η τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσε, για παράδειγμα, να βοηθήσει με πιο ακριβείς προβλέψεις ακραίων καιρικών φαινομένων όπως οι τυφώνες ή οι ρυθμοί με τους οποίους μπορούμε να περιμένουμε να λιώσουν οι πάγοι. Θα μπορούσε επίσης να βοηθήσει να γίνει καλύτερη διαχείριση των ενεργεαικών υποδομών, όπως τα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας.
Από το 2012, οι μεγαλύτερες διαδικασίες εκπαίδευσης Τεχνητής Νοημοσύνης καταναλώνουν όλο και μεγαλύτερες ποσότητες υπολογιστικής ισχύος. Στην πραγματικότητα, το ποσοστό διπλασιάστηκε κάθε 3,4 μήνες κατά μέσο όρο.
Τα κέντρα δεδομένων και τα δίκτυα μετάδοσης συμβάλλουν σε ποσοστό πάνω από το 1% στην παγκόσμια χρήση ενέργειας και κατά 0,6% στις παγκόσμιες εκπομπές άνθρακα.
Παρά τις πιθανές αρνητικές συνέπειες, υπάρχει λόγος να είμαστε αισιόδοξοι. Ένας τρόπος με τον οποίο η Τεχνητή Νοημοσύνη θα μπορούσε να βοηθήσει είναι βελτιώνοντας την κατανόησή μας για την υποκείμενη επιστήμη της κλιματικής αλλαγής.
Υπάρχουν πολλοί τρόποι με τους οποίους η Τεχνητή Νοημοσύνη θα μπορούσε να συνεισφέρει σε αυτό το θέμα, αλλά ένας μπορεί να είναι μέσω της βελτίωσης των κλιματικών μοντέλων. Αυτές είναι προσομοιώσεις που βασίζονται σε υπολογιστή για το πώς λειτουργεί το κλίμα της Γης και πώς ανταποκρίνεται, ή είναι πιθανό να ανταποκριθεί στο μέλλον, σε αυξημένες συγκεντρώσεις αερίων του θερμοκηπίου.
Τεχνικές Τεχνητής Νοημοσύνης θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την προσομοίωση στοιχείων κλιματικών μοντέλων, όπως το πώς σχηματίζονται σταγόνες βροχής ή σύννεφα, που επί του παρόντος είναι δύσκολο να αναπαραχθούν.
Με αυτόν τον τρόπο, η Τεχνητή Νοημοσύνη θα μπορούσε όχι μόνο να βελτιώσει τις προβολές από κλιματικά μοντέλα -τα οποία χρησιμοποιούνται για τη λήψη των αποφάσεων πολιτικής- αλλά και να μειώσει την ποσότητα της υπολογιστικής ισχύος που απαιτείται για τέτοιες εργασίες.
Αυτό με τη σειρά του θα μπορούσε να βοηθήσει στη μείωση του αποτυπώματος άνθρακα της λειτουργίας αυτών των κλιματικών μοντέλων σε υπερυπολογιστές.
Πηγή: in.gr
