Σταθερά… έξω πέφτουν από το 2000 και μετά οι προβλέψεις για την προμήθεια νερού από τον ποταμό Κολοράντο, που δίνει υδροηλεκτρική ενέργεια, άρδευση και πόσιμο νερό σε επτά πολιτείες των ΗΠΑ και το Μεξικό, κάτι το οποίο οι επιστήμονες μόλις κατάφεραν να εξηγήσουν.
Ένα σημαντικό μέρους του νερού στον ποταμό Κολοράντο προέρχεται από το χιόνι που συσσωρεύεται κατά τη διάρκεια του χειμώνα και λιώνει την άνοιξη. Κάθε χρόνο, συνήθως στις αρχές Απριλίου, οι διαχειριστές των υδάτων αξιολογούν το χιονοστρώμα για να προβλέψουν πόση ποσότητα νερού θα είναι διαθέσιμη για το επόμενο έτος.
Ωστόσο, όπως αναφέρει το SciTechDaily, από το 2000 οι προβλέψεις αυτές έχουν επανειλημμένα υπερεκτιμήσει την πραγματική ροή του νερού. Παρότι τα επίπεδα του χιονοσυστήματος φαίνονται επαρκή, η προκύπτουσα ροή υπολείπεται σταθερά των προβλέψεων. Επομένως, πού «εξαφανίζεται» το νερό;
Σύμφωνα με νέα έρευνα από το Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Geophysical Research Letters», η κύρια αιτία για το φαινόμενο αυτό είναι η έλλειψη ανοιξιάτικων βροχοπτώσεων. Η μελέτη διαπίστωσε ότι οι θερμότερες, ξηρότερες συνθήκες της άνοιξης τα τελευταία χρόνια ευθύνονται για σχεδόν το 70% του χάσματος μεταξύ της προβλεπόμενης και της πραγματικής ροής του νερού.
Με λιγότερες βροχοπτώσεις, η βλάστηση εξαρτάται περισσότερο από το λιώσιμο του χιονιού για υγρασία, μειώνοντας την ποσότητα νερού που φτάνει στα ποτάμια και τα ρέματα. Επιπλέον, οι ξηρότερες συνθήκες σημαίνουν καθαρότερους ουρανούς, οι οποίοι προωθούν τόσο την αυξημένη ανάπτυξη των φυτών όσο και τη μεγαλύτερη εξάτμιση του νερού από το έδαφος.
«Λιγότερες ανοιξιάτικες βροχές σημαίνουν πιθανότατα λιγότερα σύννεφα. Και όταν έχει ηλιοφάνεια, τα φυτά θα πουν: “Τι καλά! Το χιόνι μόλις έλιωσε και έχω άφθονο νερό, οπότε θα αναπτυχθώ σαν τρελό”» εξηγεί ο περιβαλλοντικός μηχανικός Ντάνιελ Χόγκαν, επικεφαλής συντάκτης της μελέτης.
Ο Χόγκαν και η καθηγήτρια Πολιτικής και Περιβαλλοντικής Μηχανικής του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον Τζέσικα Λούντκβιστ μελέτησαν αυτό το φαινόμενο στο πλαίσιο ενός μεγαλύτερου πρότζεκτ για την επίλυση του «μυστηρίου» του εξαφανιζόμενου νερού. Αρχικά, αναρωτήθηκαν αν το χιονόστρωμα μειωνόταν επειδή το χιόνι απλώς μετατρεπόταν σε υδρατμούς – μια διαδικασία που ονομάζεται εξάχνωση. Αλλά ανακάλυψαν ότι μόνο το 10% του νερού που λείπει χάθηκε λόγω εξάχνωσης, πράγμα που σημαίνει ότι κάτι άλλο ήταν ο κύριος «ένοχος».
«Είδαμε ότι οι αλλαγές την άνοιξη είναι πολύ πιο μεγάλες από ό,τι σε άλλες εποχές. Από το παχύ χιόνι πηγαίνουμε στα αγριολούλουδα που ανθίζουν μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Και χωρίς τις ανοιξιάτικες βροχές τα φυτά, από τα αγριολούλουδα μέχρι τα δέντρα, είναι σαν γιγαντιαία καλαμάκια, που όλα αντλούν από το χιονοστρώμα» λέει ο Χόγκαν.
Οι ερευνητές εξέτασαν τις ανοιξιάτικες αλλαγές σε 26 λεκάνες απορροής σε διάφορα υψόμετρα στη λεκάνη του ποταμού Κολοράντο. Όλες παρουσίασαν μειωμένη ροή νερού χωρίς ανοιξιάτικη βροχή. Όμως οι λεκάνες σε χαμηλότερα υψόμετρα είχαν ακόμη πιο έντονο έλλειμμα, επειδή το χιόνι εκεί λιώνει νωρίτερα, δίνοντας στα φυτά περισσότερο χρόνο για να αναπτυχθούν και να καταναλώσουν το λιωμένο χιόνι.
Πηγή: cnn.gr
