Σε όλα τα οικοσυστήματα -και στο ανθρώπινο σώμα- φαίνεται ότι έχουν διεισδύσει τα μικροπλαστικα, αυτά τα σωματίδια που είναι αόρατα με γυμνό μάτι, ωστόσο είναι βλαβερά, καθώς είναι ευκίνητα και μπορούν να διανύσουν μεγάλες αποστάσεις στον αέρα μολύνοντας το περιβάλλον.
Όπως αναφέρει η Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας των Ηνωμένων Πολιτειών, τα μικροπλαστικά είναι μικροσκοπικά κομμάτια πλαστικών που ρυπαίνουν το περιβάλλον και έχουν μέγεθος μικρότερο από 5 χιλιοστά. Λόγω του μικρού μεγέθους τους (που φτάνει μέχρι και ελάχιστα μικρόμετρα, δηλαδή εκατομμυριοστά του μέτρου) μπορούν να εισέλθουν στον οργανισμό μας μέσω του στόματος, της μύτης και άλλων κοιλοτήτων.
Καθημερινά εισπνέουμε, καταπίνουμε και απορροφάμε σωματίδια πλαστικού. Μάλιστα. ερχόμαστε σε επαφή με το πλαστικό από τα πρώτα κιόλας στάδια της ζωή μας. Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Toxicological Science», έχουν βρεθεί μικροπλαστικά στον πλακούντα τον εγκύων και στο μητρικό γάλα.
Υπάρχουν στο έδαφος, στις ακτές μας, στον αέρα, στη σκόνη, στο φαγητό μας, στο μπουκάλι του νερού μας. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια υποστηρίζουν ότι στο εμφιαλωμένο νερό υπάρχουν κατά μέσο όρο 240.000 νανοπλαστικά σωματίδια ανά λίτρο – δηλαδή 100 φορές περισσότερα από προηγούμενες εκτιμήσεις.
Επιπλέον, έρευνα που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Physics of Fluids» εκτιμά ότι 16,2 κομματάκια μικροπλαστικών την ώρα εισέρχονται στο σώμα μας μέσω της αναπνευστικής οδού.
Είναι ανησυχητικό το γεγονός ότι λίγα, αόρατα κομμάτια από τα πλαστικά προϊόντα που χρησιμοποιούμε ή συναντάμε καθημερινά μπορούν να αποσπαστούν και να βρουν τον δρόμο τους στο σώμα μας. Ωστόσο, είναι ακόμη πιο ανησυχητικό το ότι στη συνέχεια μπορούν να απορροφηθούν -μαζί με τυχόν χημικές ουσίες που περιέχουν- στο κυκλοφορικό σύστημα.
Ωστόσο, οι επιστήμονες δεν έχουν ακόμη σαφή εικόνα για τις επιπτώσεις τους στην ανθρώπινη υγεία. Η τοξικότητά τους εξακολουθεί να μελετάται, αλλά τα τρέχοντα στοιχεία δείχνουν ότι τα μικροπλαστικά θα μπορούσαν να κάνουν τον άνθρωπο ευάλωτο στον καρκίνο, στις καρδιακές παθήσεις και τις αλλεργίες. Θα μπορούσαν, επίσης, να είναι παράγοντας κινδύνου για εμφάνιση της νόσου Αλτσχάιμερ και για μείωση της γονιμότητας.
Προς το παρόν φαίνεται ότι οι ερευνητές βρίσκονται σε έναν αγώνα δρόμου ενάντια στον χρόνο. Και καθώς εκατοντάδες εκατομμύρια τόνοι πλαστικών διαρρέουν στο περιβάλλον κάθε χρόνο, πρόκειται για έναν αγώνα που μπορεί να χάσουν.
Αν δεν γίνουν άμεσες και δραστικές αλλαγές, μέχρι το 2050 υπολογίζεται ότι θα υπάρχει περισσότερο πλαστικό στους ωκεανούς από ό,τι ψάρια. Τουλάχιστον 267 διαφορετικά είδη ζώων και οργανισμών έχουν επηρεαστεί από την πλαστική ρύπανση, ενώ είναι πλέον κοινά αποδεκτό ότι ό,τι καταλήγει στη θάλασσα επιστρέφει στον ανθρώπινο οργανισμό.
Μπροστά σε αυτή την τεράστια απειλή για το περιβάλλον και την υγεία, η ανθρωπότητα πρέπει να αλλάξει συνήθειες και να αντικαταστήσει τα πλαστικά με βιώσιμες εναλλακτικές λύσεις, όπως το αλουμίνιο.
Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι: ένα πλαστικό μπουκάλι χρειάζεται περίπου 450 χρόνια για να αποσυντεθεί και, όταν αρχίζει να διασπάται, αφήνει χημικά επικίνδυνα σωματίδια στο περιβάλλον. Ποσοστό μεγαλύτερο από το 99% των χιλιάδων πλαστικών που υπάρχουν παράγονται από ορυκτά καύσιμα. Η συντριπτική πλειονότητα αυτών, σύμφωνα με έκθεση του Κέντρου για την Ακεραιότητα του Κλίματος, δεν μπορεί να ανακυκλωθεί, δηλαδή να ανακατασκευαστεί σε νέα προϊόντα. Αντίθετα, το 75% του αλουμινίου που παράγεται ξαναχρησιμοποιείται. Ένα κουτί αλουμινίου που θα βρεθεί σε κάδο ανακύκλωσης μπορεί να επιστρέψει στο ράφι ως νέο προϊόν σε μόλις λίγες ημέρες και μπορεί να ανακυκλωθεί όσες φορές χρειάζεται, καθώς δεν υφίσταται αλλοίωση.
Πηγή: in.gr
